آسیبشناسی داده بنیاد حکمرانی پاندمی کرونا در ایران
نویسندگان
1 عضو هیات علمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه آیت الله بروجردی
2 عضو هیات علمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه آیت الله بروجردی
3 عضو هیات علمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه ولایت
doi
چکیده
هدف پژوهش: بروز و شیوع ویروس کرونا ، جامعه جهانی را با مخاطرات زیادی روبهرو کرده است و دولتها براساس نوع جهانبینی خود و بهاقتضای شرایط و خصوصیات جامعه خود، به این بحران پاسخ متفاوتی دادهاند. پژوهش حاضر با استفاده از نظریه حکمرانی مطلوب درپی پاسخگویی به این پرسش اساسی است که حکمرانی پاندمی کرونا در ایران دارای چه مسائل و آسیبهایی است؟ روششناسی پژوهش: این پژوهش با استفاده از گراندد تئوری و انجام مصاحبه عمیق انجام گرفت. با استفاده از نمونهگیری هدفمند پس از مصاحبه با 19 نفر از اساتید دانشگاه، پزشکان، کادردرمانی بیمارستانها، کارشناسان کمیته امداد و سازمان بهزیستی به اشباع نظری رسید. علت انتخاب نمونهها بهدلیل درگیر بودن آنها چه به لحاظ نظری و پژوهشی و چه به لحاظ تجربی و کاری با آسیبدیدگان از بیماری کرونا است. یافتهها: یافتههای حاصل نشان داد که محورینبودن موضوع کرونا، عادیانگاری بیماری، عدموحدت رویه در بین دستگاههای مسئول، خلأ قانونی درزمینه حقوق و مسئولیتهای افراد و دستگاهها ازجمله شرایط علّی بحران کرونا بهشمارمیروند. فقدان حمایت نهادی، ضعف آموزش و اطلاعرسانی و فقدان سوادرسانهای بهعنوان بسترهای این بیماری هستند. تحریمهای اقتصادی، کمبود امکانات و تجهیزات پزشکی و نادیدهگرفتن حقوق شهروندی از شرایط مداخلهگر در شیوع بیشتر این بیماری محسوبمیشوند. راهبرد اصلی مورداستفاده در این بحران، قرنطینه خانگی و فاصلهگذاری فیزیکی شناساییشد. تشدید بحران، احساس ناامنی، نابرابریهای آموزشی، اقتصادی و اجتماعی از پیامدهای این بحران محسوبمیشوند. نتیجهگیری: نگاه ژرفانگر به موضوع کرونا و بحرانهای مربوط به آن نشانگر این است که بیشتر مشکلات این حوزه ناشی از سیاستگذاری غیراصولی، شتابزده، سوءمدیریت و جامعهپذیری ناقص است که با بسط حکمرانی خوب میتوان سهم بسزایی در پیشگیری و کاهش این بیماری داشت.