پاسخ آنزیمهای کراتین کیناز، لاکتات دهیدروژناز،آسپارتات آمینوترانسفراز و آلانین آمینوترانسفراز نسبت به ریکاوری با دو نوع فوم غلتان پس از یک جلسه تمرین واماندهساز در مردان فوتسالیست
نویسندگان
1 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jsb.2020.302090.1396چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی میزان تغییرات آنزیمهای کراتین کیناز لاکتات دهیدروژناز آسپارتات آمینوترانسفراز و آلانین آمینوترانسفراز نسبت به ریکاوری با دو نوع فوم غلتان پس از یک جلسه تمرین واماندهساز در مردان فوتسالیست بود. آزمودنیها 24 نفر از بازیکنان فوتسال لیگ اصفهان با میانگین سنی 34/2 ±08/26سال و قد 58/3± 03/179سانتیمتر بودند که بهطور تصادفی به سه گروه (فوم نرم، فوم سخت، کنترل) تقسیم شدند. آزمودنیها، تمرین واماندهساز را انجام دادند، سپس گروه فوم نرم و فوم سخت پروتکل ریکاوری را به مدت ده دقیقه و با تناوب 45 ثانیه فشار بر روی عضله و15 ثانیه استراحت انجام دادند و گروه کنترل طی این مدت به استراحت پرداختند. آنزیمهای موردنظر طی چهار مرحله (حالت پایه، بلافاصله پس از ورزش، بلافاصله پس از ریکاوری و 24 ساعت پس از تمرین) اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از آزمون شاپیروویلک و لوین و موخلی در سطح معناداری (05/0>P) تجزیهوتحلیل شد. نتایج نشان داد با اینکه فعالیت تمام آنزیمهای پژوهش حاضر پس از انجام ریکاوری در هر دو گروه فوم نرم و فوم سخت بهطور معناداری کاهش یافت، اما در تغییرات این شاخصها بین دو گروه فوم نرم و فوم سخت تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0>P). تمام تغییرات آنزیمها به استثنای لاکتات دهیدروژناز در 24 ساعت پس از ورزش برای هر دو گروه فوم نرم و فوم سخت نسبت به گروه کنترل معنادار بود (001/0>P). استفاده از روش ریکاوری فعال با استفاده از فوم غلتان در مقایسه با ریکاوری غیرفعال سبب کاهش هرچه بیشتر شاخصهای آسیب عضلانی و برگشت سریعتر ورزشکاران به حالت پایه خواهد شد.