ارزیابی الگوی اسلامی - ایرانی پیشرفت از منظر سیاستگذاری توسعه سرزمینی با تاکید بر رویکرد نهادی
نویسندگان
1 گروه شهرسازی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 گروه شهرسازی دانشگاه تهران
3 دانشگاه تبریز
4 دانشگاه دفاع ملی
doi
چکیده
ایران با وجود آنکه جزء کشورهای پیشرو در حوزه استقرار نظام برنامهریزی مدرن با پیشینهای حدود 70 سال محسوب میشود، با این حال نتوانسته است در قامت یک کشور توسعهیافته و دستیافته به رفاه و رضایت عمومی قرار گیرد. این مهم با توجه به آنکه اصول توسعهیافتگی در همه جوامع یکسان بوده و این الگوهای متفاوت توسعه هستند که مسیر توسعه یک جامعه را رقم میزنند، سبب شد تا از اواسط دهه 1380، ضرورت تدوین «الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت» بهعنوان مجموعهای از اصول، ارزشها، قواعد، سازوکارها، روشها، تدابیر، فرایندها، ساختارها، نهادها، نیروی انسانی و منابعی که ایجاد تحول و پیشرفت در جمهوریاسلامیایران را زمینهساز خواهند شد، به وجود آید. این الگو پس از 7 سال از تاسیس یک مرکز تخصصی برای تدوین آن در مهرماه 1397 منتشر و به نظرخواهی عمومی گذاشته شد. این مقاله با هدف ارزیابی سند الگوی پایه اسلامی_ ایرانی پیشرفت از منظر سیاستگذاری توسعه سرزمینی و با تاکید بر رویکرد نهادی، تلاش کرده با بهرهگیری از روش تحلیل محتوای کیفی و استفاده از نظرات و دیدگاههای نخبگان، معیارهای ارزیابی سند از منظر سیاستگذاری توسعهسرزمینی تعریف و سند مذکور بر اساس آنها مورد تحلیل قرار گیرد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که بر اساس مولفهها و پروتکلهای ارزیابی، میزان توجه سند به سیاستگذاری توسعهسرزمینی و رویکرد نهادی محدود است. از این رو بنا به مباحث مطروحه، پیشنهاد میشود باتوجه به مولفهها و پروتکلهای ارائهشده در این پژوهش، بازنگری اساسی در محتوای سند صورتپذیرد.
