شبیهسازی عددی غلظت ستونی گاز گلخانهای CO2 روی ایران : اعتبار سنجی مدلWRF-GHG در برابرمشاهدات ماهواره گوست
نویسندگان
1 دکتری هواشناسی، دانشکده علوم و فنون دریایی،دانشگاه هرمزگان
2 استاد، علوم و تکنولوژی محیط زیست، گروه علوم غیر زیستی جوی و اقیانوسی، دانشگاه هرمزگان
3 دکتری مهندسی صنایع، پژوهشکده هواشناسی
doi
10.22034/jcr.2024.191356چکیده
به عنوان یکی از عوامل مهم گرمایش جهانی، غلظت CO2 و تغییرات آن حساسیتهایی را در سراسر جهان برانگیخته است. ایجاد درک صریح از توزیع مکانی و زمانی غلظت CO2 در مقیاس منطقه ای، یک چالش فنی حیاتی برای تحقیقات تغییرات آب و هوایی است. شبیه سازی عددی منطقه ای، از غلظت جوی CO2، با استفاده از مدل تحقیقات آب و هوا و پیشبینی-شیمی(WRF-GHG) انجام شد. اطلاعات XCO2 بازیابی شده از مشاهدات ماهواره گوست(GOSAT)، به عنوان اطلاعات کنترل دقت و ارزیابی نتایج شبیه سازی شده در غلظت ستونی CO2 استفاده گردید. عملکرد شبیهسازیها در پیشبینی غلظت گاز گلخانهای کربندیاکسید (CO2)، برای دوره مطالعاتی فوریه و اوت در سال 2010، نشان داد که تغییرپذیری مکانی و زمانی متغییرهای هواشناسی به خوبی برای دما، باد و رطوبت نسبی، شبیهسازی شده است. مهمترین منابع گسیل CO2 شامل، گسیل مصنوعی انسانی، گسیل زیستتوده، گسیل آتشسوزی و گسیل اقیانوسی می-باشد. در بین منابع گسیل غلظت ستونیCO2 ، منابع انسانی، با مقدار (38.33 و 23.70) درصد در ماه فوریه و اوت بزرگترین سهم در گسیل این آلاینده را دارند. گسیل بایوژنیک ، بعد از گسیل انسانی، با مقدار (24.08 و 46.64) درصد جذب و (31.81 و 28.64) در ماه فوریه و اوت بزرگترین سهم در تولید و جذب این آلاینده را دارند. گسیل آتشسوزی و اقیانوسی برای آلاینده CO2، به ترتیب در سومین و چهارمین رتبه در سهم گسیل کلCO2 قرار دارند. از بررسی رفتار مقادیر میانگین ماهانه از میدان فرارفت، در هر دو ماه فوریه و اوت، روی ایران مشخص گردید که مقادیر ماکزیمم فرارفت CO2در ماه فوریه، شب هنگام تا اوایل صبح رخ دادهاست. این مطالعه نشان داد که مدلWRF-GHG قادر است به خوبی، بسیاری از ویژگیهای مهم میدانهای متغییرهای جوی را در جنوب غربی آسیا (منطقه خاورمیانه-ایران) شبیهسازی نماید و استفاده از آن برای مطالعات آتی در این منطقه را اطمینان میدهد.