دورنمایی از شرایط تغییر اقلیم ۵۰ سال آینده استان خوزستان با تاکید بر عنصر دما
نویسندگان
1 عضو هیات علمی گروه جغرافیا، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه شهرسازی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران
3 دانشجوی دکتری آب و هواشناسی، گروه جغرافیا، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
4 استادیار گروه جغرافیا، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
doi
10.22034/jcr.2024.191086چکیده
با بررسی روند تغییرات دما، میتوان ردپای تغییرات اقلیمی را در پهنه ایران جستجو کرد. در این پژوهش برای پیش بینی دما از مدل، ریزمقیاس نمایی آماری SDSM تحت سناریوهای RCP2.6 و RCP8.5 با استفاده از خروجی های مدل اقلیمی CanESM2 ، برای 7 ایستگاه سینوپتیک استان خوزستان، که دارای آمار اقلیمی 45 ساله (2005 - 1961) و 40 ساله (2005 - 1966) میلادی بودند، انتخاب گردید. داده های دوره پایه (2005-1961) میلادی است که از 30 سال اول دادهها (1990-1961) برای واسنجی و از 15 سال دوم (2005-1991) برای ارزیابی نحوی عملکرد مدل استفاده شده است. معیارهای خطا و دقت ارزیابی شده است و تحلیل نتایج خروجی مدل نشان داد این مدل از کارایی بالا و دقت قابل قبولی برای پیش بینی دما برخوردار است. ضریب همبستگی بالای %87 عملکرد مدل مورد تأیید است. میزان تغییرات میانگین دما در استان به طور میانگین 25.7 با دو سناریو خوشبینانه و بدبینانه به ترتیب با افزایش 0.4 و 0.7 میباشد. بنابراین روند عنصر اقلیمی دما در مورد منطقه مورد مطالعه و دوره آینده تغییر و روند افزایشی دارد. با بررسی فراوانی امواج گرمایی و مقایسه آن با دوره پایه، به این نتیجه رسیدیم که در دوره آینده، افزایش فراوانی امواج گرمایی مشاهده می شود. تعداد موج های گرمایی در شرق، مرکز و جنوب غربی استان بیشترین افزایش را داشته است. بررسی شرایط اقلیمی آینده کمک می کند تا ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﻳﺰى و ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﺟﺎﻣﻊ منابع به سمت توسعه پایدار گامی مهم برداشته شود.