بررسی و تحلیل روند دما، رطوبت نسبی و درصد رطوبت تعادل چوب در نیم قرن اخیر ایران

نویسندگان

1 گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

2 استادیار، پژوهشکده اقلیم‌شناسی و تغییر اقلیم، مشهد، ایران

3 سازمان زیباسازی و منظر، شهرداری همدان، همدان، ایران

4 گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم زمین، دانشکده شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.22034/jcr.2024.193429
چکیده

نوسان متغیرهای اقلیمی یکی از چالش‌های موجود در قرن اخیر بوده و موجب تاثیرگذاری بر بخش‌های مرتبط با آن شده است. یکی از مهمترین پارامترهای مهم و تاثیرگذار که از این تغییرات تاثیر می‌پذیرد درصد رطوبت تعادل چوب می‌باشد که در علوم مربوط به صنایع چوب و فراوردهای منتج از آن اهمیت ویژه‌ای دارد. درصد رطوبت تعادل چوب علاوه بر وابستگی به خصوصیات فیزیکی چوب شدیداً تحت تاثیر دو عامل دما و رطوبت نسبی نیز می‌باشد، بنابراین تغییر این دو متغیر اقلیمی بر درصد رطوبت تعادل چوب نیز تاثیر خواهد گذاشته و در نتیجه موجب تغییر خصوصیات فیزیکی فرآورده-های چوبی خواهد شد. هدف این پژوهش بررسی روند دما، رطوبت نسبی و در نتیجه روند درصد رطوبت تعادل چوب در طی دوره اقلیمی 1961-2015 در 27 ایستگاه منتخب همدید است. نتایج این مطالعه که با استفاده از روش ناپارامتری من-کندال برای مقیاس ماهانه و فصلی و سالانه انجام شده نشان داد روند دمای سالانه در 25 ایستگاه روند افزایشی و روند سالانه رطوبت نسبی در 18 ایستگاه کاهشی است. روند سالانه درصد رطوبت تعادل نیز در 20 ایستگاه روند کاهشی معنادار داشت. مقایسه دهه پنجم نسبت به دهه اول این دوره نشان داد تغییرات دمای ماهانه افزایشی تا 6/2 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی کاهشی تا 17 درصد، و رطوبت تعادل کاهشی تا 6/2 درصد و در مقیاس فصلی نیز به ترتیب افزایشی تا 9/2 درجه سلسیوس، کاهشی تا 4/14- درصد و کاهشی تا 38/2- درصد وجود داشته است. در مقیاس سالانه نیز این تغییرات برای دما، رطوبت نسبی و درصد رطوبت تعادل به ترتیب 7/2 درجه سلسیوس، 7/11- درصد و 0/2- درصد است. نتیجه نهایی نشان می‌دهد درصد رطوبت تعادل چوب در دوره 55 ساله تحت تاثیر تغییرات دما و رطوبت نسبی است به طوری که روند افزایشی دما و کاهشی رطوبت نسبی موجب کاهش درصد رطوبت تعادل گردیده است.