بازآفرینی فضاهای عمومی با استفاده از هنر دیجیتال تعاملی: مطالعه موردی چیدمان‌ «فضای کوانتوم» استودیوکوفلکس

نویسندگان

1 استادیار گروه ارتباط تصویری، دانشکده هنر و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

2 استادیار گروه ارتباط تصویری، دانشکده هنر و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

doi
10.22034/ra.2026.2048963.1505
چکیده

تحولات فناوری دیجیتال، هنرهای بصری را به سمت شیوه‌های نوینی همچون هنر چیدمان دیجیتال تعاملی سوق داده است. این نوع هنر با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین، امکان تعامل فعال مخاطب با اثر هنری را فراهم می‌آورد. چیدمان‌های تعاملی در فضاهای عمومی، مرز بین هنر، فناوری و فضاهای عمومی را محو کرده و تجربیات هنری غوطه‌ورساز را برای مخاطبان فراهم می‌آورند. استودیو کوفلکس به‌عنوان یکی از پیشگامان در این حوزه، چیدمان‌های متعددی خلق کرده است. هدف این مقاله، تحلیل تجربه‌های تعاملی ایجادشده توسط چیدمان «فضای کوانتوم» استودیو کوفلکس و بررسی تأثیر فناوری بر تجربه هنری در فضاهای عمومی است. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی و به‌ روش نمونه‌گیری هدفمند، به مطالعه موردی چیدمان فضای کوانتوم پرداخته است. داده‌ها از طریق مطالعه منابع کتابخانه‌ای، منابع دیجیتال و تحلیل محتوای چیدمان‌ها جمع‌آوری‌شده و با استفاده از روش تحلیل کیفی محتوا، تحلیل‌شده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که چیدمان فضای کوانتوم با ایجاد یک بستر آزمایشگاهی کنترل‌شده، فضای شخصی هنری را به یک فضای عمومی هنری تبدیل کرده است. این چیدمان با بهره‌گیری از فناوری‌های پیشرفته، تعامل فعال مخاطب با اثر هنری را تسهیل کرده و تجربه هنری غنی و پویایی را برای مخاطبان فراهم آورده است چیدمان دیجیتال به مخاطبین اجازه می‌دهد تا فاصله‌گذاری شخصی در تعاملات اجتماعی را در یک محیط کنترل‌شده مطالعه کند.