ملاحظات استراتژیک در تدوین سیاستگذاریهای بالادستی نفت و گاز کشور
نویسندگان
1
doi
چکیده
در تدوین سیاستگذاریهای بالادستی نفت و گاز کشور، تأمین منافع نسل فعلی و نسلهای آینده از ذخایر تجدیدناپذیر هیدروکربوری از اولویت کامل برخوردار است. علی رغم وجود حجم عظیم نفت درجا، متأسفانه به دلیل ویژگیهای مخازن نفتی کشور ضریب بازیافت با روش تخلیه طبیعی بسیار پائین است، از اینرو اجرای صحیح برنامههای ازدیاد برداشت ضروری است. از سوی دیگر با توجه به این حقیقت که میدانهای عظیم و فوقعظیم نفتی ایران به نیمه دوم عمر خود رسیدهاند، این ضرورت دوچندان میباشد. مطالعات انجامشده نشان میدهد که تزریق گاز به میزان کافی و در زمان مناسب به آن دسته از میادینی که از اولویت تزریق برخوردارند، بهترین روش برای بازیافت ثانویه و تولید با حد اکثر کارایی از اکثریت مخازن نفتی کشور میباشد. سیاستهای بهرهبرداری از ذخایر گازی کشور بدون تدوین الگوهای مناسب برای ازدیاد برداشت از مخازن نفتی امکانپذیر نخواهد بود. برآورد حجم گاز طبیعی مورد نیاز برای تزریق، معیار مناسبی برای بهینهسازی در الگوی تخصیص گاز به مصارف مختلف از جمله صادرات از طریق خطوط لوله و یا LNG میباشد. تدوین تراز عرضه و تقاضای گاز طبیعی در افق چشمانداز و برآورد روندهای آتی تغییر قیمتهای نفت خام، گاز طبیعی و انرژیهای تجدیدپذیر، از متغیرهای اصلی در بهینهسازی سیاستهای بهرهبرداری از منابع هیدروکربوری کشور است.