راهبردهای استقرار نظام حکمروایی در منطقه کلانشهری تهران
نویسندگان
1
2
doi
چکیده
تفرق سیاسی به عنوان اصلیترین چالش در اداره مناطق کلانشهری به معنی تعدد و تکثر نهادها و قلمروهای تصمیمگیری در عرصه منطقه کلانشهری و فقدان هماهنگی بین آنها، با راهبردهای مختلفی از سوی مناطق کلانشهری دنیا روبهرو شده است که به منطقهگرایی یا ایجاد نظامهای حکومت یا حکمروایی کلانشهری معروف است.کلیه راهبردهای منطقهگرایی کلان شهری در پی ایجاد هماهنگی و همکاری بین نهادها و قلمروهای مستقل برنامهریزی و مدیریت در این پهنه از سرزمین است. موضوع مقاله حاضر به طور خاص متمرکز بر راهبردهای منطقهگرایی کلان شهری در تهران به منظور کاستن از اثرات سوء تفرق سیاسی در آن است. در این مقاله از ارائه یک مدل حکومت منطقهای مشخص به دلیل موانع اجرایی آن در زمینه قانونی و سازمانی کشور پرهیز شده و به جای آن مجموعهای از راهبردهای گام به گام پیشنهاد شده است تا از این راه بتوان امکان تحقق منطقهگرایی در تهران را افزایش داد.
