بررسی سیستماتیک عوامل مؤثر بر مشارکت شهروندان در شهرهای هوشمند؛ آیا یک پارادایم جدید نیاز است؟
نویسندگان
1 دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
2 دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
3 دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه ولی عصر رفسنجان، کرمان
4 دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران
doi
10.22034/jipm.2024.715061چکیده
در حالیکه هدف اصلی شهرهای هوشمند ایجاد زندگی بهتر برای ساکنان شهرهاست؛ اما به عقیده تعدادی از محققان این هدف بیشتر در حد یک شعار باقی مانده است و اهداف شهرهای هوشمند بیشتر متناسب و به نفع اهداف سایر ذینفعان شهر هوشمند که نهادهای دولتی و شرکتهای خصوصی هستند پیش میرود. حتی در اغلب مواقعی که به شعار شهروند محوری توجه شده و به آن عمل شده است نیز دیده میشود که شهروندان صرفاً استفادهکنندگان از سرویسهای شهر هوشمند بوده یا تنها نقش گرههای حسگر را در شهر ایفا میکنند و نقشی در خلق و ایجاد ابتکار عمل جهت مشارکت در اداره شهرهای خود ندارند. با درنظر گرفتن این چالشها در زمینه مدیریت شهرهای هوشمند، تبدیل مدلهای مدیریتی شهر هوشمند یک امر ضروری است. در این مقاله با انجام یک مرور سیستماتیک ادبیات با استفاده از پروتکل پریزما، نقشهای مختلفی که شهروندان و عوامل مؤثر بر مشارکت شهروندان در شهرهای هوشمند شناسایی شدند. در نهایت به این موضوع میپردازیم که با توجه به آنکه روند فعلی بیانگر نقش خلاقانه و مشارکت واقعی شهروندان در پروژههای شهر هوشمند نیست، آیا نیاز به معرفی پارادایم جدیدی برای تکامل ایده شهر هوشمند وجود دارد؟ ما معتقدیم که در حال حاضر این نیاز وجود داشته و این پارادایم جدید را شهر هوشمندِ پاسخگو نامیدیم.