پیش‌نگری تغییرات بارش و دمای ایستگاه سینوپتیک تبریز طی دوره 2100 – 2020

نویسندگان

1 استاد گروه علوم و مهندسی خاک، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

2 استادیار بخش تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی، تبریز، ایران

3 پژوهشگر پسادکتری، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشگاه شهرکرد، شهر کرد، ایران

4 دانشجوی دکترای مدیریت منابع خاک، فیزیک و حفاظت خاک گروه علوم و مهندسی خاک، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

5 پژوهشگر پسادکتری، دانشگاه فنی مونیخ، مونیخ، آلمان

doi
چکیده

چکیده : موضوع گرمایش زمین، تغییر اقلیم و خشکسالی از چالش‌های مهم حال حاضر جهان به‌ شمار می‌آیندکه می‌توانند باعث وقوع نوسانات گسترده‌ در شرایط آب و هوایی کره زمین شوند. مناطقی با اقلیم مدیترانه‌ای و نیمه خشک وابستگی زیادی به میزان دما و بارش داشته و در نتیجه در برابر تغییر اقلیم دچار ناهنجاری می‌گردند. ایران از جمله کشورهای واقع در مناطق نیمه خشک و خشک جهان است که نسبت به تغییر اقلیم حساسیت بیشتری را نشان می‏دهد. گرمایش جهانی ناشی از افزایش غلظت گازهای گلخانه‌ای و تغییر کاربری اراضی موجب تغییرات آشکاری در فراسنج‌های اقلیمی ایران از جمله افزایش دما، کاهش بارش و افزایش فراوانی رخداد پدیده‏های مخرب جوی-اقلیمی در کشور شده است. این تحقیق با هدف آشکارسازی تغییرات آتی دما و بارش حوضه آبخیز لیقوان اجرا شده است. برای این منظور، از ریز مقیاسسازی نمایی آماری مدل SDSM و مدل CanESM2 تحت سناریوهای تغییر اقلیم RCP2.6، RCP4.5 و RCP8.5 بر روی داده های بلندمدت ایستگاه سینوپتیک تبریز(1951-2020) استفاده شده است. نتایج نشان داد‌‌ که در چهار دوره 20 ساله(2020-2100) و بر اساس سه سناریوی موجود، دما افزایشی و بارش کاهشی خواهد بود. این افزایش دما برای حداقل دما گاها تا 14.35 درجه سانتیگراد (ماه ژانویه با سناریوی RCP8.5 و دوره زمانی) 2100-2081) خواهد بود. بررسی وضعیت بارش در چهار دوره و سه سناریو نشان می‌ دهد میزان بارش در ماههای اکتبر، نوامبر، دسامبر و آوریل افزایشی و در بقیه ماهها کاهشی خواهد بود.