بررسی دقت مدل WRF و تصاویر ماهوارهای در شبیه سازی گردوخاک جنوب شرق ایران: مطالعه موردی آوریل 2017
نویسندگان
1 دکتری هواشناسی ، دانشیار پژوهشکده هواشناسی و علوم جو ، تهران
2 دکتری جغرافیلی طبیعی-ژئومرفولوژی ، استادیار پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری کشور ، تهران
3 دانشجوی دکترای رشته هواشناسی،دانشگاه علوم و تحقیقات تهران
4 دکتری هواشناسی ، دانشیار گروه علوم زمین دانشگاه علوم و تحقیقات تهران ، تهران
5 دکتری منابع آب ، دانشیار پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری کشور ، تهران
doi
چکیده
امروزه وقوع توفانهای گردوخاک یکی از معضلات مهم بسیاری از مردم جهان است و هر ساله سبب بروز خسارات فراوان در بخشهای مختلف زندگی انسانها میشود. کشورهایی که در کمربند گردوخاک قرار دارند بیشتر از این معضل زیست محیطی آسیب میبینند. ایران نیز به عنوان کشوری در غرب آسیا، همواره از توفانهای گردوخاک آسیب دیده است، توفانهایی که عمدتا منشا خارجی دارند. هدف از این مطالعه، بررسی پدیده گردوخاک در جنوبشرق ایران و منطقه هامون است. به این منظور، مورد مطالعاتی 26 تا 28 آوریل در منطقه هامون مورد بررسی قرار گرفت. گردوخاک 26 تا 28 آوریل نشان داد که در برخی از ایستگاههای منطقه دید افقی به کمتر از 1000 متر رسیده است و تصاویر رنگ حقیقی سنجنده مودیس و RGB ماهوارهMSG به خوبی تودهی گردوخاک در منطقه را نشان میدهند. همچنین تصویر بازتابی تصحیح شده سنجنده مودیس توده گردوخاک را واضحتر نشان دادهاند. به نظر میرسد عمق نوری ذرات با استفاده از الگوریتم DT و DB با قدرت تفکیک 10 کیلومتر، غلظت ذرات را بیشتر از مقدار واقعی نشان میدهد. مقایسه خروجی مدل WRF-Chem با مدل MERRA2 حاکی از آن است که هر دو مدل شدت غلظت سطحی گردوخاک را در منطقه هامون به خوبی نشان میدهند، هر چند مقادیر خروجی مدل WRF-Chem بیشتر از مقادیر غلظت سطحی خروجی مدل MERRA2 است. مقایسه خروجی غلظت سطحی گردوخاک این دو مدل با غلظت PM10 گزارش شده در ایستگاه زابل، نشاندهنده آن است که دادههای خروجی هر دو مدل بسیار بیشتر از دادههای گزارش شده ایستگاهی است. همچنین در این مورد مطالعاتی، میانگین مربعات خطا مدل MERRA2در ایستگاه زاهدان کم بوده که نشان دهنده عملکرد قابل قبول این مدل در این ایستگاه در مورد مطالعاتی مذکور است. همچنین خطای MSE مدل WRF-Chem در ایستگاه زاهدان بالا بوده که نشاندهنده عملکرد ضعیف این مدل در ایستگاه زابل است.