فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مهمترین جلوه گاه دادرسی افتراقی وجود محاکم اختصاصی در رسیدگی به جرایم می باشد و اهمیت این امر در دادرسی اطفال و نوجوانان دو چندان است چرا که ویژگی های جسمی و روحی طفل سبب آسیب پذیری وی در روند دادرسی کیفری می گردد. محاکم اختصاصی اطفال و نوجوانان با بهره گیری از دستاوردهای جرم شناسی بالینی و بزه دیده شناسی در روند دادرسی بهتر می توانند در عین اجرای عدالت، آسیب پذیری کودک را در این پروسه به حداقل رسانند. در ایران به رغم خلأ وجود محاکم اختصاصی در رسیدگی به موضوعات کودکان در بیش از دو دهه پس از انقلاب لکن قانون دادرسی کیفری مصوب 1378 به شکل ناقص و قانون دادرسی کیفری مصوب 1392 به شیوه ای کامل تر به این مهم اهتمام ورزید. این مقاله به روش توصیفی و تحلیلی با هدف بررسی جایگاه محاکم اختصاصی کودکان در حقوق ایران به رشته تحریر در آمده است. در این راستا ضمن توجه به قواعد و اصول بنیادین مرتبط با محاکم اختصاصی و تخصصی، وضعیت موجود بررسی و با نگاهی به اسناد بین المللی وضعیت مطلوب تبیین می گردد. بر اساس یافته های پژوهش قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 به عکس قوانین سابق تا حد زیادی به اصل اختصاصی بودن دادگاه های اطفال و نوجوانان پایبند شده و برخی الزامات آن از جمله افتراقی سازس دادرسی تا حدی مورد توجه قرار گرفته است؛ با این حال در مصادیق چون دادگاه کیفری ویژه نوجوانان و تجدید نظر این مهم مغفول مانده است.