دموکراسی زیست محیطی برایحفاظت ازمحیط زیست درحقوق بینالملل
نویسندگان
1
2
doi
چکیده
تصمیماتی که در سطح بینالمللی توسط دولتها، سازمانهای بینالمللی دولتی و حتی شرکتهای چندملیتی گرفته میشود و بر جامعه بینالمللی و نهایتاً شهروندان تأثیر میگذارد، در فضایی غیردموکراتیک اتخاذ میشود، زیرا آنها نمایندگان مردم بهحساب نمیآیند. یکی از راههای مؤثر جبران این کاستی دموکراتیک مشارکت شهروندان و نهادهای جامعه مدنی، بهویژه سازمانهای غیردولتی در فرایند تصمیمگیریهای بینالمللی است که طبعاً بدون عناصری همچون آگاهی، اطلاع و دانش میسر نمیشود. مشارکت و آگاهی اثر متقابل بر هم دارند و با هم مفهوم اصلی دموکراسی زیستمحیطی را میسازند. همچنین مشارکت تمامی گروههای ذینفع در تصمیمات بینالمللی کارآمدی این تصمیمات را نیز ارتقا میدهد و با توجه به ساختار غیرمتمرکز حقوق بینالملل، مشروعیت قواعد بینالمللی نزد گروههای گوناگونی که تحتتأثیر این تصمیمات قرار میگیرند، برای اجرای کارآمد آنها حیاتی است. از جمله راههای مشارکت سازمانهای غیردولتی در عرصه تصمیمگیری بینالمللی میتواند شامل: برگزاری نشستهای عمومی در شهرهای بزرگ دنیا برای کسب نظر شهروندان، استفاده از ظرفیتهای اتحادیه بینالمللی حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی (IUCN) و ایجاد مجموعهای از فرایندهای مشورتی منطقهای یا میزگردهایی باشد که نمایندگان سازمانهای غیردولتی، شهروندان و دیگر بازیگران شرکت کننده در مباحثات و اولویت دادن به امکانهای متنوع در آنها شرکت دارند.
