آسیبشناسی آموزش الکترونیکی در دانشگاه فرهنگیان: رویکرد پدیدارشناسانه
نویسندگان
1 عضو هیات علمی گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
2 عضو هیات علمی گروه علوم تربیتی،دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
doi
10.22118/edc.2024.392324.2291چکیده
هدف: پژوهش حاضر، باهدف شناسایی آسیبهای آموزش الکترونیک در دانشگاه فرهنگیان استان خراسان جنوبی انجام شد.روش کار: این پژوهش؛ از نظر هدف در ذیل پژوهشهای کاربردی است که به روش کیفی انجامشده است. شرکتکنندگان این پژوهش شامل کلیه اساتید و مسئولین آموزش در دانشگاه فرهنگیان استان خراسان جنوبی در سال 1401 بود که با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند 17 نفر بهعنوان شرکتکننده انتخاب شدند. برای جمعآوری دادههای پژوهش از روش مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد و فرایند انجام مصاحبه تا اشباع نظری ادامه یافت. روایی ابزار اندازهگیری با استفاده از روش توافق کدگذاران مورد تأیید واقع شد و برای تجزیهوتحلیل دادهها از رویکرد نظاممند و تحلیلی اشتراس و کوربین استفاده شد و دادهها در قالب کدهای باز، کدهای محوری و کدهای انتخابی و نرمافزار MAXQDA12 تحلیل شد.نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که آسیبهای وارده بر آموزش الکترونیک در دانشگاه فرهنگیان را میتوان در قالب 30 کد باز، 12 کد محوری (اساتید، دانشجویان، سامانه، طراحی، نیروی انسانی متخصص، تصمیمگیری، ارزیابی عملکرد، عدم نهادینهسازی، فقدان اخلاق حرفهای، مدیریتی، توزیعی و زیرساختی) و 4 کد انتخابی (اجرایی، مدیریتی، فرهنگی و فناوری) طبقهبندی کرد.نتیجهگیری: بر اساس نتایج این پژوهش، به منظور بهبود کیفیت آموزش الکترونیکی در دانشگاه فرهنگیان میبایست سیاستها و چارچوبهای اجرایی مناسب برای آموزش الکترونیک دانشگاه فرهنگیان تهیه و تدوین گردد و ضمن فراهم ساختن بسترهای آموزش الکترونیکی با برگزاری کارگاهها فرهنگ آموزش الکترونیکی در دانشگاه فرهنگیان نهادیهسازی شود.