نقش دیوان عالی کشور در یکنواخت سازی و پیشرفت حقوق وکالت دادگستری (بررسی ده رای وحدت رویه از سال ۱۳۳۵ تا سال ۱۳۹۸)
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه تهران - دانشکده حقوق و علوم سیاسی - گروه حقوق خصوصی
2 دانشجوی دوره دکتری حقوق خصوصی دانشگاه تهران پردیس البرز
doi
10.52547/jlr.2023.228126.2268چکیده
در بین سالهای 1335 تا 1398، 10 رأی وحدت رویه با موضوع وکالت دادگستری صادر شده است که با توجّه به ابعاد موضوعی هریک، می توان آنها را در چهار دسته طبقه بندی کرد. بررسی این رای های وحدت رویه نشانگر این حقیقت است که صدور آنها تأثیر بسزایی بر مسائل پیرامون وکالت دادگستری در حقوق ایران داشته و نه تنها خلأها و ابهام های حقوقی را تا حد قابل قبولی برطرف ساخته است، بلکه بعضی از این آرا موجب تضمین حقوق مردم و نیز تسهیل دسترسی ایشان به خدمات وکلای دادگستری شده است. همچنین برخی تفسیرهای قانونی در تعارض و تهافت رایها در همین راستا، بر حقوق مادی و معنوی مترتب بر حرفة وکالت دادگستری نیز اثر گذاشته است. بیشتر این آرا که البته به درستی و منطبق با قانون هم صادر شده، همچنان اعتبار خود را حفظ کردهاند، اما در اعتبار دو مورد از آنها با توجه به تغییر قوانین، محل تردید است. این نوشته به ما نقش دیوان عالی کشور در یکنواخت سازی حقوق موضوعة وکالت دادگستری را نشان میدهد.