عوامل مؤثر بر تاب آوری تحصیلی و چالشهای آموزش مجازی دوران همه گیری کرونا: دیدگاه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی رشت
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی، گروه مامایی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
2 عضو هیأت علمی، گروه مامایی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
doi
10.22118/edc.2024.434702.2430چکیده
هدف: هدف این مطالعه بررسی چالشهای آموزش مجازی در دوران پاندمی کرونا از دیدگاه دانشجویان و عوامل موثر بر تابآوری تحصیلی آنها بود .روش: این پژوهش یک مطالعه مقطعی از نوع همبستگی در سال تحصیلی1401-1400 بود و نمونهها شامل 425 نفر از دانشجویان دانشگاه آزاد واحد رشت بودند که به روش تصادفی طبقهای انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه تابآوری تحصیلی ساموئلز و پرسشهایی در زمینه دیدگاه دانشجویان درباره چالشهای آموزش مجازی بود. دادهها با نرم افزار SPSS / 24 و آزمونهای همبستگی، آنووای یکطرفه و تی مستقل تحلیل شد.یافتهها: میانگین نمره تابآوری تحصیلی دانشجویان78/13±24/109 بود. 2/59 درصد دانشجویان علوم پزشکی مورد بررسی معتقد بودند آموزش به شیوه مجازی در ترم گذشته باعث ایجاد افت تحصیلی در آنها شده است. عدم برخوداری از پشتیبانی فنی مناسب و سرعت پایین اینترنت و قطع و وصل شدن مرتب آن، 2 چالش مهم از نظر کاربران بود. علاوه بر این میانگین نمره تابآوری تحصیلی با متفیرهای سن، جنسیت و وضعیت تاهل دانشجویان، اختلاف آماری معنیداری داشت (05/0>P). همبستگی آماری معنیداری بین عملکرد تحصیلی دانشجویان علوم پزشکی با نمره تابآوری تحصیلی مشاهده شد(001/0=p).نتیجه گیری: طرحهای تداوم تحصیلی که یکی از کارکردهای اصلی تابآوری محسوب میشود، برای ارائه چارچوبی جامع ضروری است که به فرد اجازه میدهد تا برای پاسخگویی مؤثر به بحران و ادامه فعالیتهای دانشگاهی با کمترین وقفه ممکن آماده باشند. این ابتکارات شامل حمایت مؤسسات برای دسترسی و استفاده از فنآوریهای بهروز و اجرای روشهای آموزشی جدید در جهت ایجاد تابآوری است.