ارائه مدلی مفهومی از تحولات آینده فناوریهای اطلاعات و ارتباطات (ICT) بر اساس مهندسی دانش سازمانی در سازمانهای دانش بنیان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علم اطلاعات و دانششناسی، گرایش مدیریت اطلاعات، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی همدان، ایران.
2 دانشیار گروه علم اطلاعات و دانششناسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی همدان، ایران.
3 استادیار، گروه علم اطلاعات و دانششناسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.
doi
10.30481/lis.2023.336434.1951چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر، ارائه مدل مفهومی از تحولات آینده فناوریهای اطلاعات و ارتباطات (ICT) بر اساس مهندسی دانش سازمانی در سازمانهای دانش بنیان است. با توجه به اهمیت فناوری اطلاعات و ارتباطات به منظور افزایش سرعت و دقت فعالیتهای مختلف سازمانها و در نتیجه بالا بردن بهرهوری آنها، میتوان به سمت پیشرفت دانش سازمانی و بالا بردن سطح آگاهیهای سازمان و بالا بردن توسعه و خلاقیت سازمان رسید. در واقع، با گردآوری دانش نیاز محیط بیرونی و درونی سازمان با یک مهندس سیستم دانش آیتمهای کاربردی میسازد تا در آینده همین آیتمها به صورت واقعی به اجرا در آیند. نقش پشتیبان فناوری اطلاعات برای مدیریت دانش، پیشرفت قابل توجهی در رفتار هوشمندانه و مبتنی بر دانش سازمانها و افراد آنها به وجود خواهد آورد.روششناسی: نوع پژوهش کاربردی و رویکرد آن کیفی است که با استفاده از نظریه زمینهای و داده بنیاد انجام شده است. این پژوهش با بهرهگیری از رویکردی امیک و تبیین ایدوگرافیک به دنبال عوامل پیش برنده تحولات آینده فناوریهای اطلاعات و ارتباطات (ICT) و مهندسی دانش است. جامعه آماری پژوهش شامل تعداد 178 نفر متشکل از مدیران و کارشناسان شاغل در شرکتهای دانش بنیان در سطح ارشد هستند. روش نمونهگیری پژوهش، نمونهگیری هدفمند به روش گلوله برفی بوده و جهت گردآوری اطلاعات از ابزار مصاحبه باز و ساختارنیافته با صاحبنظران و اهل فن استفاده شده است. روش تجزیه و تحلیل در پژوهش حاضر، روشهای تحلیل تماتیک و نظریه زمینهای است و آزمونهای آماری با استفاده از روش تحلیل عامل تأییدی انجام گرفته است.یافتهها: بر اساس نتایج پژوهش مشخص گردید، عوامل مؤثر بر ارائه مدل مفهومی از تحولات آینده فناوریهای اطلاعات و ارتباطات بر مهندسی دانش سازمانی در سازمانهای دانش بنیان شرایط علّی (تغییر و تحولات در نقش دانشگاهها)، شرایط زمینهای (ارتقای آکادمیک سیاستگذاری و طراحی مجدد ساختارها- نهادینه کردن)، شرایط مداخلهگر (بسترهای آییننامهای و قانونی)، فرآیند/تعاملات (شبکهسازی) و پیامدها (دستیابی به مزیت رقابتی) هستند و فناوری اطلاعات به عنوان مهمترین عامل تواناساز فرایند مهندسی دانش با سرعت و دقت بالاست.نتیجهگیری: فقدان سیاست کلی دولت در توسعه فناوری اطلاعات در زمینه مهندسی دانش، نبود بستر مخابراتی جهت تبادل اطلاعات، عدم آشنایی و مهارت کارکنان در استفاده از ابزارهای فناوری اطلاعات به عنوان چالش مهم در به کارگیری فناوری اطلاعات در سازمانهای دانشی است. بنابراین، پیشنهاد میشود که دولتها بسترهای مناسب را فراهم نموده و در جهت ارتقای این فناوری برنامهریزی نمایند.
