شناسایی عوامل تاثیرگذار بر ارتباط بین صنعت و دانشگاه

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت آموزش، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.

2 عضو هیأت علمی، گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.

3 عضو هیأت علمی، گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.

doi
10.22118/edc.2023.387914.2265
چکیده

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل تأثیرگذار بر ارتباط بین صنعت و دانشگاه در دانشگاه‌های آزاد اسلامی استان مازندران انجام شد.روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی است که با رویکرد آمیخته (کیفی و کمّی) با طرح اکتشافی انجام شد. در بخش کمّی ‌از روش توصیفی از نوع پیمایشی استفاده شد. جامعه آماری آن را در بخش کیفی، مدیران صنایع استان مازندران و اعضای هیأت‌ علمی دانشگاه‌های آزاد اسلامی استان مازندران به تعداد 25 نفر و در بخش کمّی، اعضای  هیأت ‌علمی دانشگاه‌های آزاد اسلامی استان مازندران به تعداد 1537 نفر تشکیل می‌دادند که در بخش کیفی از روش نمونه‌گیری هدفمند و با در نظر گرفتن قانون اشباع تعداد 10 نفر و در بخش کمّی ‌با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای و بر اساس فرمول کوکران تعداد 308 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون‌های تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی استفاده شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد که، عوامل تأثیرگذار بر ارتباط بین صنعت و دانشگاه عبارتند از: ابعاد ساختاری، اجتماعی و راهبردی. بعد ساختاری دارای پنج مؤلفه «ساختار سازمان، توسعه منابع مالی، توسعه منابع انسانی، زیرساخت‌ها و سیاست پژوهشی»، بعد اجتماعی دارای دو مؤلفه «فرهنگ مشترک و شبکه‌سازی» و بعد راهبردی دارای دو مؤلفه «چشم‌انداز و استراتژی و خدمات و حمایت‌ها» است. تأثیر همه ابعاد و مؤلفه‌ها بر ارتباط بین صنعت و دانشگاه تأیید شد و بعد ساختاری با بار عاملی 0/968 دارای تأثیر بیشتر و بعد اجتماعی با ‌بار عاملی 0/740 دارای تأثیر کمتر است.نتیجه‌گیری: ارتباط دانشگاه و صنعت از عوامل مهم دستیابی به توسعه به حساب می‎آید، به‌نحوی که توسعه در جوامع به مقدار زیادی به نحوه و میزان ارتباط میان این دو بخش وابسته شده است.