ارائه مدل ساختاری توسعه حرفه‌ای اعضا هیأت علمی بر مبنای اجتماعات کاری و درگیری شغلی در دانشگاه علوم پزشکی تبریز

نویسندگان

1 گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز- ایران.

2 گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز- ایران

3 گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز- ایران.

4 گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز- ایران.

doi
10.22118/edc.2024.365416.2190
چکیده

چکیدهمقدمه: هدف از پژوهش حاضر ارائه مدل ساختاری توسعه حرفه‌ای اعضا هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تبریز بر مبنای اجتماعات کاری و درگیری شغلی بوده است. مواد و روش: روش پژوهش حاضر کمی از نوع همبستگی بود که به روش الگویابی معادلات ساختاری انجام گرفت. جامعه‌ی آماری در این مطالعه توصیفی شامل کلیه‌ی اعضا هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تبریز به تعداد 860 نفر می‌باشد. حجم نمونه براساس فرمول کوکران 280 نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای برآورد شده است. ابزارهای پژوهش شامل؛ پرسشنامه‌ی استاندارد توسعه‌ی حرفه‌ای براساس دیدگاه‌های نوا (2008) و پرسشنامه محقق‌ساخته اجتماعات کاری با اقتباس از پژوهش (سید نظری و همکاران،2018) و پرسشنامه استاندارد درگیری شغلی شافلی و همکاران(2006) است. پایایی پرسشنامه‌ها از طریق آزمون آلفای کرونباخ برای توسعه حرفه‌ای 95/0، اجتماعات کاری 97/0 و برای درگیری شغلی 87/0 گزارش شد. یافته‌ها: طبق نتایج بدست آمده فرض اساسی تحقیق مبنی بر تأثیر اجتماعات کاری و درگیری شغلی بر توسعه حرفه‌ای مورد تأیید قرار گرفت. نتایج تحلیل رگرسیون چندمتغیره نشان داد از میان مولفه‌های شش‌گانه اجتماعات کاری، مولفه اهداف و همچنین درگیری شغلی درمجموع 6/19 از تغییرات متغیر ملاک توسعه حرفه‌ای را مورد تبیین قرار می‌دهند. نتیجه‌گیری: برنامه‌های اجتماعات کاری و درگیری شغلی می‌تواند در رشد و توسعه اعضاء هیئت عملی، و موجب ارتقائ کیفیت آموزش و نظام سلامت کشور شود.

کلیدواژه‌ها