اموزش مجازی در رشته زنان و زایمان از دیدگاه اساتید دانشگاه در پاندمی کرونا
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات اندومتریوز، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
2 مرکز تحقیقات اندومتریوز
3 مرکز تحقیقات اندومتریوز، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
4 بخش جراحی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران , ,و دانشگاه علوم پزشکی هوشمند
5 عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی مجازی
doi
10.22118/edc.2023.388631.2270چکیده
چکیدههدف: هدف از این پژوهش، بررسی نظرات اساتید رشته زنان و زایمان دانشگاه علوم پزشکی ایران در زمینه نحوه ارائه آموزش مجازی به دانشجویان پزشکی در پاندمی کووید 19 بود.مواد و روشها: این مطالعه توصیفی مقطعی بر روی 31 نفر از اساتید زنان و زایمان دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. ابزار گردآوری دادهها شامل فرم مشخصات فردی و پرسشنامه پژوهشگرساخته با روایی صوری و محتوایی و پایایی تایید شده بود. پرسشنامه در نرمافزار پرس آنلاین در اختیار شرکتکنندگان قرار کرفت. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرم افزار 22SPSS و با کمک آمار توصیفی انجام شد. یافتهها: بر اساس یافتههای این پژوهش، آموزش مجازی در دوران کرونا بیشتر مباحث عملی مورد نیاز بخش زنان را پوشش داده بود و امکان ارائه موضوعات متنوع بیشتری در قالب وبینار و فرصت مباحثه و کار گروهی برای دانشجویان وجود داشت. از سویی دیگر نتایج این مطالعه نشان داد که آموزش مجازی فرصت محدودی برای تمرین مهارتهای عملی و یادگیری جراحیهای پیجیده را فراهم مینماید و ارزیابی مهارتهای نظری و عملی بالینی امکانپذیری کمتری دارد. همچنین شبکه اینترنت موجود برای آموزش مباحث نظری و عملی مناسب نبوده است. نتیجهگیری: با توجه به تغییر شرایط آموزش در دوران پاندمی کرونا و پساکرونا با فراهمسازی زیر ساختهای آموزش مجازی مانند شبکه اینترنت همچنین استفاده از فناوریهای پیشرفته آموزشی مانند شبیهسازها در کنار آموزش مجازی، میتوان اثربخشی آموزشهای بالینی و امکان به اشتراکگذاری تجربیات آموزشی در بخشهای بالینی از جمله زنان و زایمان را فراهم ساخت.