تحلیل عدم قطعیت مدلهای تغییر اقلیم در پیشبینی دمای متوسط ماهانه با استفاده از ابرمکعب لاتین (مطالعه موردی: حوزه آبخیز سد میناب)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه مهندسی منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
2 استادیار گروه مهندسی منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان
3 استادیار گروه مهندسی منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان
doi
چکیده
ارزیابی اثر تغییر اقلیم در دهههای آینده با هدف برنامهریزی محیطی و کاهش اثرات آن امری ضروری است. در مطالعات تغییر اقلیم، لحاظ نکردن عدم قطعیتهای موجود در مراحل مختلف ارزیابی اثرات، سبب کاهش قطعیت اطمینان به خروجیهای نهایی سیستم خواهد شد. این عدم قطعیت ناشی از کارکرد مدلهای گردش عمومی، سناریوهای مختلف انتشار و فرآیند ریزمقیاس نمایی است. در این پژوهش، عدم قطعیت تغییرات دمای متوسط ماهانه حوزه آبخیز سد میناب در دو دوره زمانی (2045-2016 و 2075-2046) و بر اساس خروجی پنج مدل اقلیمی (HadGEM2-ES، BNU-ESM، CCSM4، CSIRO-Mk3-6 و MPI-ESM-MR) و سه سناریو RCP2.6، RCP4.5 و RCP8.5 مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور با استفاده از روش Change Factor متغیر دمای متوسط برای دورههای آینده، مقیاسکاهی گردید. جهت بررسی عدم قطعیت مدلها در سه سناریو و دوره مورد نظر، از روش ابر مکعب لاتین که یک روش نمونهبرداری تصادفی طبقهبندی است، استفاده گردید. در برررسی عدم قطعیت دورهها، در تمامی مدلها و سناریوها، عدم قطعیت دوره دوم (2046-2075) در برآورد دما بیشتر از دوره اول (2016-2045) است. بدین مفهوم که افزایش طول دوره نسبت به دوره مشاهداتی سبب افزایش خطا در پیشبینی مدلهای تغییر اقلیم میگردد. در بررسی مدلها نیز، کمترین عدم قطعیت مربوط به مدل CSIRO-Mk3-6 در سناریوی RCP2.6 و دوره 2016-2045 و بیشترین عدم قطعیت مربوط به مدل HadGEM2-ES در سناریوو دوره مذکور است.