فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کاربرد اصول و روش‌های طراحی اقلیمی با استفاده از منابع تجدیدپذیر برای ایجاد تاب‌آوری اقلیمی، کارآمدترین مهندسی ساخت است که منجر به کاهش آسیب‌پذیری، افزایش سازگاری اقلیمی و آسایش اقلیمی می‌شود. از این‌رو؛ تاب‌آوری اقلیمی ساختمان‌های ساحلی در مقابل تابش، که موجب تأمین نور روزانه، آسایش حرارتی و کنترل انرژی در فضای داخلی می‌شود، درسطوح و پوسته مهم و با ساعت و عمق تابش مرتبط است. هدف از این پژوهش مطالعه و تحلیل نحوه ایجاد تا‌ب‌آوری اقلیمی در ساختمان‌های شهرهای ساحلی مازندران به‌ویژه در شهر ساحلی نور است. روش این پژوهش توصیفی تحلیلی است که از نظر هدف، کاربردی و با توجه به داده و مدل خروجی از لحاظ اجرا تحقیقی است. .ابزار پژوهش، داده‌های سنوپتیکی در بازه زمانی (1398-1364) و نرم‌افزار اکوتکت.2011 است. تحلیل داده‌ها از نوع تألیف آماری که داده‌ها در جدول تنظیم و به شکل مدل و دیاگرام ارائه شده است. نتایج یافته‎های سینوپتیکی و تحلیل نرم‌افزار اکوتکت در شهر ساحلی نور نشان می‌دهد، منطقه دارای 1883.2 ساعت تابش با ضریب 500 وات بر متر مربع است. چگالی تابش روزانه 79 درصد بر ساختمان است که 5/2 درصد آن تابش مستقیم است. مناسب‌ترین جهات تابش، جنوبی، جنوب‎شرقی و شرقی و نامناسب‌ترین جهت غربی است. سازگاری دما و تهویه برای تعویض هوا هر ساعت 24/2 وات بر متر مربع است. نوع شاخص تاب‌آوری اقلیمی منطقه سازگاری غیر فعال با شیب رگرسیون 93/0 می‎باشد که در بحران‌های اقلیمی توانایی بازگشت به حالت اولیه را دارد. . مناسب‌ترین نوع طراحی برای شهر ساحلی نور، تکنیک‌ طراحی غیر فعال از جمله: توجه به جرم حرارتی، برودت تبخیری مستقیم ،غیرمستقیم، گرمایش غیر فعال تابشی، تهویه شبانه و طبیعی است. برای بهره تابشی بیشتر نیز، کاربرد تکنیک فعال در طراحی فضاهای مسکونی با نما و سقف خورشیدی با زاویه شیب 46 تا 51 درجه به سمت جنوب و جنوب‎غربی ساختمان مناسب است.