کووید 19، کیفیت اقلام تعهدی و هزینه بدهی

نویسندگان

1 گروه حسابداری، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

2 گروه حسابداری، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395 تهران، ایران

3 گروه حسابداری، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

doi
10.22054/qjma.2024.76715.2513
چکیده

کیفیت اطلاعات حسابداری و رابطۀ آن با تصمیم‌گیرهای تأمین‌‌مالی از موضوعات مهمی است که مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. با این حال، نحوۀ اثرگذاری کیفیت اطلاعات حسابداری بر هزینه‌های تأمین‌‌مالی در دورۀ همه‌گیری کووید 19، موضوعی است که در پژوهش‌های داخلی به آن توجه نشده است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر کیفیت اطلاعات حسابداری بر هزینه بدهی و بررسی چگونگی این تأثیر در دوران همه‌گیری کووید 19 است. در این راستا، از داده‌های 137 شرکت پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازۀ زمانی 1401-1391 (1057 سال ـ شرکت) استفاده شده است. برای برازش مدل‌ها از رویکرد حداقل مربعات تعمیم‌یافته استفاده گردیده و اثرات سال‌ها و صنایع نیز کنترل شده‌اند. نتایج پژوهش برای کل بازۀ زمانی نشان می‌دهد که با افزایش کیفیت اقلام تعهدی (به‌عنوان متغیر جانشین کیفیت اطلاعات حسابداری)، هزینۀ تأمین‌‌مالی از طریق بدهی‌ها، کاهش معناداری دارد و این کاهش برای بخش ذاتی کیفیت اقلام تعهدی بیش از بخش اختیاری آن است. به‌علاوه، یافته‌ها بیانگر آن است که در دورۀ همه‌گیری کووید 19، شدّت اثرگذاری کیفیت اقلام تعهدی و بخش‌های ذاتی و اختیاری آن بر هزینه بدهی، کاهش داشته است. نتایج آزمون‌های تکمیلی با بکارگیری مقادیر رتبه‌ای دهک‌بندی‌شدۀ کیفیت اقلام تعهدی، یافته‌های اصلی پژوهش را تأیید می‌کنند.