بررسی میزان آمادگی دانشجویان جهت آموزش‌های بین حرفه‌ای در دانشگاه علوم پزشکی بوشهر

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 دانشجوی دکتری، گروه کتابداری و اطلاع‌رسانی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده مدیریت و اطلاع‌رسانی پزشکی، دانشگاه علوم

3 عضو هیئت علمی، گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران.

4 عضو هیئت علمی، گروه مدیریت و سیاستگذاری سلامت، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران.

5 عضو هیئت علمی، گروه مدیریت و سیاستگذاری سلامت، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران.

doi
10.22118/edc.2022.359393.2157
چکیده

چکیدهاهداف: آموزش بین‌حرفه‌ای با ایجاد تعاملات موثر باعث شکل‌گیری هویت بین حرفه‌ای می‌شود. هدف پژوهش حاضر تعیین میزان آمادگی دانشجویان علوم پزشکی بوشهر برای آموزش بین‌حرفه‌ای است.مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی و مقطعی بوده و نمونه مورد بررسی شامل 342 نفر از دانشجویان دانشکده‌های پزشکی، پرستاری، پیراپزشکی، دندانپزشکی و بهداشت و تغذیه دانشگاه علوم پزشکی بوشهر بودند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه استاندارد مطالعه یمانی و همکاران بود. داده‌ها با نرم‌افزار Spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در ادامه جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار و آمار تحلیلی شامل تی تست، آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد.یافته‌ها: میانگین سن دانشجویان 48/2±64/21 و در این میان 68 درصد دختر و 32 درصد پسر بودند. 5/58% مقطع کارشناسی، 9/31 % مقطع دکترای عمومی بودند. 4/85% از دانشجویان در خوابگاه‌های دانشجویی سکونت داشتند. میانگین نمره کلی دیدگاه دانشجویان 01/7± 09/72 بود و بیش‌ترین نمره مربوط به گویه «یادگیری اشتراکی فراگیران رشته‌های مختلف در نهایت به نفع بیماران برای رفع مشکلاتشان می‌باشد» بود و کم‌ترین نمره به گویه« یادگیری اشتراکی به من کمک می‌کند تا محدودیت‌های خود را بشناسم» اختصاص داشت. بین دیدگاه دانشجویان و جنسیت ارتباط معنی‌داری وجود داشت (004/0=p-value). به طوری که میانگین نمره دیدگاه دانشجویان دختر برای آموزش بین حرفه‌ای بیش‌تر بود. اما رابطه‌ای بین دیدگاه دانشجویان و مقطع تحصیلی، دانشکده و سکونت آنان وجود نداشت.نتیجه‌گیری: با توجه به آمادگی بالاتر از متوسط دانشجویان برای آموزش بین حرفه‌ای، پیشنهاد می‌گردد سیاستگذاران و تصمیم گیرندگان، برنامه‌های آموزشی هم سو با آموزش بین حرفه‌ای و کار تیمی جهت تعاملات موثر طراحی نمایند.