رابطه سکوت سازمانی و سکون زدگی شغلی کارکنان اداری با نقش میانجی نظارت مدیریتی در دادگستری شهرستان تهران

نویسندگان

1 دانشگاه علوم قضائی و خدمات اداری

2 دانشگاه علوم قضائی و خدمات اداری

3 دانشگاه علوم قضائی و خدمات اداری

doi
10.22034/jlvi.2023.703713
چکیده

پژوهش حاضر با هدف شناسایی رابطه میان سکوت سازمانی و سکون‌زدگی شغلی کارکنان اداری با نقش میانجی نظارت مدیر در دادگستری شهرستان تهران انجام ‌شده است. جامعه آماری پژوهش، کلیه کارکنان اداری شعب مجتمع­های قضایی شهرستان تهران، به‌تعداد 6 هزار نفر بود. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان 361 نفر تعیین شد. به‌منظور انتخاب افراد نمونه از روش نمونه­گیری خوشه‌ای استفاده ‌شد. گردآوری داده­ها از طریق سه پرسش­نامه استاندارد سکوت سازمانی ون­داین (2003)، سکون‌زدگی باردویک (1986) و نظارت و کنترل آنتونی و همکاران (1989) انجام گرفت. داده­های حاصل، با استفاده از آزمون­های آماری ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون ساده و چندگانه، تحلیل شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که بین سکوت سازمانی و سکون‌زدگی شغلی کارکنان اداری همبستگی مثبت و معنادار وجود دارد و متغیر سکوت سازمانی می­تواند 5/25 درصد از تغییرات متغیر سکون‌زدگی شغلی را تبیین کند؛ بین نظارت مدیر و سکون‌زدگی شغلی کارکنان اداری همبستگی معنادار وجود ندارد و متغیر نظارت مدیر فقط می‌تواند 6/0 درصد از تغییرات متغیر سکون‌زدگی شغلی را تبیین کند که مقدار بسیار ناچیزی است؛ بین سکوت سازمانی کارکنان اداری و نظارت مدیر همبستگی منفی و معنادار وجود دارد؛ و تأثیر متغیّر میانجی یعنی نظارت مدیر در رابطه میان دو متغیّر سکوت سازمانی و سکون‌زدگی شغلی معنادار نیست.