رابطه سکوت سازمانی و سکون زدگی شغلی کارکنان اداری با نقش میانجی نظارت مدیریتی در دادگستری شهرستان تهران
نویسندگان
1 دانشگاه علوم قضائی و خدمات اداری
2 دانشگاه علوم قضائی و خدمات اداری
3 دانشگاه علوم قضائی و خدمات اداری
doi
10.22034/jlvi.2023.703713چکیده
پژوهش حاضر با هدف شناسایی رابطه میان سکوت سازمانی و سکونزدگی شغلی کارکنان اداری با نقش میانجی نظارت مدیر در دادگستری شهرستان تهران انجام شده است. جامعه آماری پژوهش، کلیه کارکنان اداری شعب مجتمعهای قضایی شهرستان تهران، بهتعداد 6 هزار نفر بود. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان 361 نفر تعیین شد. بهمنظور انتخاب افراد نمونه از روش نمونهگیری خوشهای استفاده شد. گردآوری دادهها از طریق سه پرسشنامه استاندارد سکوت سازمانی ونداین (2003)، سکونزدگی باردویک (1986) و نظارت و کنترل آنتونی و همکاران (1989) انجام گرفت. دادههای حاصل، با استفاده از آزمونهای آماری ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون ساده و چندگانه، تحلیل شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که بین سکوت سازمانی و سکونزدگی شغلی کارکنان اداری همبستگی مثبت و معنادار وجود دارد و متغیر سکوت سازمانی میتواند 5/25 درصد از تغییرات متغیر سکونزدگی شغلی را تبیین کند؛ بین نظارت مدیر و سکونزدگی شغلی کارکنان اداری همبستگی معنادار وجود ندارد و متغیر نظارت مدیر فقط میتواند 6/0 درصد از تغییرات متغیر سکونزدگی شغلی را تبیین کند که مقدار بسیار ناچیزی است؛ بین سکوت سازمانی کارکنان اداری و نظارت مدیر همبستگی منفی و معنادار وجود دارد؛ و تأثیر متغیّر میانجی یعنی نظارت مدیر در رابطه میان دو متغیّر سکوت سازمانی و سکونزدگی شغلی معنادار نیست.