تاثیر تمرکز توجه و انتظارات افزوده شده بر روی یادگیری یک مهارت حرکتی پزشکی
نویسندگان
1 عضو هیات علمی، گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 عضو هیات علمی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران.
3 عضو هیات علمی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران.
4 عضو هیات علمی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
10.22118/edc.2022.321370.1977چکیده
مقدمه: اجرای بهینۀ مهارت های حرکتی در حوزه پزشکی برای ارائه دهندگان خدمات سلامت ضروری است. بنابراین، شناسایی و درک مولفه ها و شرایطی که می توانند بر اجرای بهینۀ مهارتهای حرکتی پزشکی موثر باشند، مفید خواهد بود. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر تمرکز توجه بیرونی و انتظارات افزودهشده بر روی یادگیری یک مهارت حرکتی در حوزه پزشکی بود.روش کار: پژوهشجامعه پژوهش شامل 80 دانشجوی پزشکی در مرحله پیش بالینی بودند که بهطور تصادفی به چهار گروه تمرکز توجه بیرونی، تمرکز توجه درونی، بازخورد مقایسه ای-اجتماعی، و کنترل تقسیم شدند. تکلیف حرکتی شامل بخیهزدن عمودی بود. پس از پیش آزمون، همه شرکتکنندگان پنج روز مهارت بخیه زدن را تمرین کردند، که در طی آن از گروه تمرکز توجه بیرونی خواسته شد که در حین اجرای مهارت بر روی سوزن و محل پارگی و از گروه تمرکز توجه درونی خواسته شد که برروی انگشتان و دست خود تمرکز کنند. گروه بازخورد مقایسه ای-اجتماعی در پایان هر روز تمرینی بازخورد مثبت دریافت کردند. آزمون یادداری یک هفته پس از مرحله اکتساب اجرا شد.یافته ها: نتایج نشان داد که گروه تمرکز توجه بیرونی و گروه بازخورد مقایسه ای-اجتماعی بهترین عملکرد را نسبت به سایر گروهها در مرحله اکتساب و آزمون یادداری داشتندبعلاوه، بازخورد مقایسه ای-اجتماعی باعث بهبود سطح خودکارآمدی شد.نتیجه گیریی: یافتههای پژوهش حاضر از نظریه اپتیمال حمایت میکند و نشان میدهد که مولفههای تمرکز توجه بیرونی و انتظارات افزودهشده میتوانند در بهینهسازی عملکرد و یادگیری مهارتهای حرکتی در حوزه پزشکی موثر باشند.
