مقایسه و ارزیابی دقت دادههای بارش پایگاه کوردکس با دادههای ایستگاهی(موردکاوی: بارش تابستانه جنوب شرق ایران)
نویسندگان
1 استاد اقلیم شناسی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، خیابان دانشگاه، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
2 استادیار اقلیم شناسی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
3 دانشجوی دکتری آب و هواشناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
4 استاد اقلیم شناسی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، خیابان دانشگاه، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
doi
چکیده
با توجه به اهمیت بارش لازم است این پارامتر در مناطق مختلف برآورد شود تا امکان برنامهریزی مناسب و ارائه راهکارهای مناسب فراهم شود. در این پژوهش به ارزیابی خروجی های ریزمقیاس گردانی 11 مدل گردش عمومی جو (GCM) بادومدلدینامیکمنطقهای RCA4 و MPI-CSC-REMO2009در پروژه کوردکس در جنوب شرق کشور ایران پرداخته شد. ایستگاههای هواشناسی مورد بررسی شامل 6 ایستگاه سینوپتیک (زاهدان، سراوان، ایرانشهر، چابهار، کرمان و بندرعباس) در دوره پایه (2005-1976) با حداقل 40 سال آمار است. جهت ارزیابی دقت مدلها نیز از شاخصهای کمی MSE، RMSE، MAE، ER ، R و نمودار تیلور بهره گرفته شد. نتایج نشان داد که مدلهای CanESM2، CSIRO و NorESM1 دارای خطای کمتری نسبت به سایر مدلها هستند که به لحاظ آماری در سطح معنی داری قابل قبولی نیستند. بر خلاف عدم رابطه معنی داری بین داده های بارش و پایگاه کوردکس، دقت دادههای فشار سطح دریا و ارتفاع ژئوپتانسیل تراز 500 هکتوپاسکال پایگاه کوردکس در دو مدل CanESM2 و CSIRO مناسب بود. بنابراین به منظور افزایش دقت شبیهسازی بارش در آینده و استفاده از آن در برنامه ریزیهای کلان، از این دو نیز می توان استفاده کرد. نتیجه امر منجر به افزایش دقت شبیه سازی در سطح 95 درصد شد و همبستگی حدود 9/0 نیز محاسبه گردید. در مجموع به دلیل پیچیدگی فرآیند بارش و تغییرپذیری زیاد آن به ویژه در حاکمیت توده هوای موسمی در دوره گرم سال، میتوان نتیجه گرفت که هیچکدام از مدل جهانی مورد بررسی در پایگاه کوردکس توانایی لازم جهت برآورد بارش را ندارند و برآورد آن عدم قطعیتهای زیادی در بر خواهد داشت و لازم است از مدلهای GCM و ریزمقیاس گردانی مختلف استفاده نمود.