تأثیر آموزش مبتنی بر نظریه انتخاب گلاسر بر کیفیت زندگی و مسئولیت پذیری دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تبریز
نویسندگان
1 دانشجو، گروه روانشناسی تربیتی، روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، ایران.
2 عضو هیأت علمی، گروه روانشناسی و مشاوره، روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، ایران.
3 عضو هیأت علمی، گروه روانشناسی، روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، ایران.
doi
10.22118/edc.2021.305569.1889چکیده
مقدمه: هدف از این پژوهش تبیین اثربخشی آموزش مبتنی بر ظریه انتخاب گلاسر بر کیفیت زندگی و مسئولیت پذیری دانشجویان دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز بود.روش: روش این پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود.جامعهی آماری این پژوهش شامل تمامی دانشجویان دانشکده پیراپزشکی که در سال تحصیلی 1399-1400 دانشجو (490نفر) بود. 40 نفر از دانشجویان با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس و بهصورت تصادفی به دو گروه آزمایشی (20نفر) و گروه کنترل (20نفر) تقسیم شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامهی کیفیت زندگی (SF-36) و مسئولیتپذیری گاف استفاده شد. آموزش نظریه انتخاب طی 10 جلسه 120 دقیقهای روی گروه آزمایش اجرا گردید. اطلاعات و نتایج بهدستآمده با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس) و با کمک نرمافزار Spss21 تجزیهوتحلیل شدند.یافته ها: یافتههای نشان دادند که روش آموزش مبنی بر نظریه انتخاب بر کیفیت زندگی ( 9/96درصد از واریانس کیفیت زندگی) و مسئولیتپذیری (1/91درصد از واریانس مسئولیتپذیری) دانشجویان تأثیر دارد(P<0/05)، بهطوریکه میزان کیفیت زندگی و مسئولیتپذیری دانشجویان در گروه آزمایش بهطور معناداری تحت تأثیر آموزش نظریه انتخاب افزایشیافته است، ولی تغییرات معنیداری در گروه کنترل مشاهده نشد.نتیجه گیری: نتایج آزمون فرضیه پژوهش نشان داد که آموزش گروهی نظریه انتخاب به دلیل شناخت مشکلات روانشناختی، آشنایی با 10 اصل مهم نظریه انتخاب، اهمیت خودکنترلی رفتار، مسئولیتپذیری و خود ارزشی، تغییر باورها، افکار و نگرش بر کیفیت زندگی و مسئولیتپذیری دانشجویان تأثیر مثبت معناداری دارد. کلید واژه ها: نظریه انتخاب، کیفیت زندگی، مسئولیتپذیری اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی، دانشجویان.