اثربخشی آموزش مهارت های مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی بر تحمل ناپذیری بلاتکلیفی، نشانه های اضطرابی و باورهای انگیزشی دانش آموزان مبتلا به اضطراب امتحان
نویسندگان
1 ﮔﺮوه رواﻧﺸﻨﺎﺳﻲ، واﺣﺪ نیشابور، داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﻲ، نیشابور ، اﻳﺮان؛
2 گروه روانشناسی بالینی،دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد قوچان مشهد،ایران
3 ﮔﺮوه رواﻧﺸﻨﺎﺳﻲ، واﺣﺪ نیشابور، داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﻲ، نیشابور ، اﻳﺮان
4 گروه ریاضی ، دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد نیشابور،مشهد، ایران
doi
10.22038/mjms.2020.15947چکیده
خلاصه مقدمه: هدف اصلی این پژوهش بررسیاثربخشی آموزش مهارت های مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی بر تحمل ناپذیری بلاتکلیفی، نشانه های اضطرابی و باورهای انگیزشی دانش آموزان مبتلا به اضطراب امتحان بود. روش کار: این پژوهش از نوع پژوهش های نیمه آزمایشی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم مبتلا به اختلال اضطراب امتحان در شهر مشهد بود. نمونه آماری این پژوهش شامل 45 نفر از این دانش آموزان بود که به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس های اضطراب امتحان ساراسون و همکاران (1960)، اضطراب فراگیر اسپیتزر و همکاران (2006)، تحملناپذیری بلاتکلیفی فریستون و همکاران (1994) و راهبردهای انگیزشی برای یادگیری پینتریچ و دیگروت (1999) استفاده شد. ابتدا، هر دو گروه مورد پیش آزمون قرار گرفتند، سپس مهارت های مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی طی 10 جلسه یک و نیم ساعته برای گروه آزمایش اجرا گردید، اما گروه کنترل هیچ گونه آموزشی را دریافت نکرد. پس از پایان دوره آموزش و دو ماه پس از آن ، از هر دو گروه پس آزمون و آزمون پیگیری به عمل آمد. داده ها بر اساس آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و با کمک نرم افزار SPSS (نسخه 22) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: نتایج حاکی از اثربخشی آموزش مهارت های مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی بر تحمل ناپذیری بلاتکلیفی، نشانه های اضطرابی و باورهای انگیزشی دانش آموزان مبتلا به اضطراب امتحان بود (05/0p <). نتیجه گیری: آموزش مهارت های مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی یک رویکرد مداخله ای مبتنی بر روان شناسی مثبت نگر است که شادمانی را افزایش می دهد.
