فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تاثیر قابل ملاحظه و منفی ذراتPM2.5  بر سلامتی انسان و محیط زیست، ضرورت اندازه‌گیری دقیق و مستمر این آلاینده را اجتناب ناپذیر می‌سازد. استفاده از تکنولوژیهای نوین سنجش از دور ماهواره‌ای می‌تواند جایگزین مناسب و کم هزینه ای برای اندازه‌گیری‌های زمینی باشد. تخمین دقیق غلظت زمینی ذرات PM2.5 با استفاده از عمق نوری هواویزها (AOD) به این دلیل که رابطه بین AOD و PM2.5  تحت تاثیر پارامترهای مختلف و شرایط هواشناسی است، به آسانی قابل انجام نمی‌باشد. در این مطالعه مقادیر AOD از داده های سنجنده MODIS با دقت مکانی سه کیلومتر طی یک دوره‌ی زمانی یکساله از 1 تیر 1396 تا 31 خرداد 1397 جهت تخمین غلظت‌هایPM2.5  برای 16 ایستگاه زمینی در شهر تهران استخراج گردید. غلظت‌های PM2.5 برآورد شده با مقادیر سالانه اندازه‌گیری شده توسط ایستگاه‌های‌ پایش آلودگی هوای شرکت کنترل کیفیت هوای تهران برای مدت زمان مورد مطالعه مقایسه گردید. نتایج بدست آمده نشان داد که مدل رگرسیونی برقرار شده با ضریب همبستگی بالا (R2=0.99) همخوانی کامل مقادیر سالانه غلظت‌های PM2.5 برآورد شده و اندازه‌گیری شده از داده‌های MODIS در ایستگاه‌ها دارد. با توجه به نقشه توزیع مکانی غلظت PM2.5 پیش‌بینی شده، مناطق اطراف ایستگاه‌های شادآباد و شهرداری منطقه 11 به عنوان آلوده‌ترین و مناطق اطراف ایستگاه‌های اقدسیه، گلبرگ، شهرداری منطقه 2 و مسعودیه بعنوان پاک‌ترین بخش‌های شهر تهران میباشند. نتایج نشان داد که داده های دورسنجی عمق نوری هواویز دارای توانایی قابل قبولی جهت پیش‌بینی غلظت PM2.5 سالانه می‌باشد.