شناسایی و اولویت بندی شاخصهایمدیریت آموزشی در آموزشکدههای سما استان تهران
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی، گروه مدیریت و اقتصاد، واحد علوم تحقیقات. دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 عضو هیأت علمی، گروه مدیریت آموزشی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانش آموخته دکتری مدیریت آموزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22118/edc.2022.324744.2002چکیده
مقدمه: نقش آموزش در افزایش کارایی، بهره وری و توجه به کیفیت در مدیریت آموزشی از موارد اساسی محسوب می شود که تاثیر بسیاری بر بهبود عملکرد آموزشکده دارد. این پژوهش با هدف شناسایی و ارائه و اولویت بندی شاخصهای مدیریت آموزشی آموزشکدههای سما استان تهران انجام شده است. روش کار: روش تحقیق کاربردی و آمیخته (کمی و کیفی) است. نمونهها از روش نمونهگیری غیرتصادفی هدفمند در قالب گروه های خبرگان سیاستگذاران حوزه برنامهریزی آموزشکدههای سما تهران بهعنوان آزمودنی انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها، در بخش کیفی، روش دلفی و در بخش کمّی، پرسشنامه محققساخته بر مبنای مقیاس 5 گزینهای بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل عاملی تاییدی با استفاده از نرم افزار smartpls3 استفاده شد. نتایج: مدل کیفی اولیه مدیریت آموزشی با 5 بعد و 33 مولفه تحلیل شد که در نهایت ابعاد و مولفه های تعامل با محیط، حوزه روابط، تعریف اجزای فرآیند آموزش، تعریف اجزای تغییر در موسسه آموزشی، حوزه کارکنان شناسایی شدند. نتیجه گیری: نتایج و یافته های به دست آمده نشان می دهد که ابعاد تعریف اجزای فرآیند آموزش، حوزه کارکنان، تعامل با محیط، حوزه روابط، و اجزای تغییر در موسسه آموزشی به ترتیب دارای اولویت هستند که با نتایج مطالعات پیشین منطبق و سازگار است. با توجه به نتایج به دست آمده پیشنهاد می شود ایجاد فضاهایی برای کارآموزی و نظارت بر حسن انجام کار، سازماندهی و هماهنگی طرحهای آموزشی، ترسیم چشمانداز آموزشی، کسب منابع برای تحقق اهداف آموزشی، تخصیص منابع برای تحقق اهداف آموزشی، کنترل، ارزشیابی، هدایت، راهنمایی و اجرای طرحهای آموزشی در جهت بهبود کیفیت آموزشکده های سما در برنامه های راهبردی مورد توجه قرار گیرد.