تحلیل و نقد بازنماییگرایی در کنش بازیابی اطلاعات
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه فردوسی مشهد؛ مشهد؛ ایران.
3 دانشگاه فردوسی مشهد؛ مشهد؛ ایران.
4 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.52547/jipm.37.2.497چکیده
دکترین بازنماییگرایی ریشه در فلسفه ذهن و علوم شناختی دارد، اما در فلسفه زبان نیز ردپای آن را میتوان دنبال کرد. هدف از این مطالعه آن است که رویکردهای بازنماییگرایی به زبان و معنا با پژوهشهای علم اطلاعات تطبیق داده شود. روش این مطالعه فلسفی است. روشهای فلسفی، روشهای پژوهش عقلانی هستند و شاخصه روش فلسفی نظرورزانه بودن آن است. به این منظور در بخش اول، کاربرد و دستاوردهای بازنماییگرایی برای کنش بازیابی اطلاعات تحلیل شده است. پژوهشها با توجه به میزان پرداختن به مسایل زبان و معنا در سازماندهی و بازیابی اطلاعات دستهبندی شدهاند. سپس، در بخش دوم با عنوان نقد رویکرد بازنماییگرایی در پیوند با کنش بازیابی اطلاعات، رویکرد بازنماییگرایانه به زبان در کنش بازیابی اطلاعات در قالب پژوهشهای مرتبط تحلیل و نقد شده است. بازنماییگرایی در سازماندهی و بازیابی اطلاعات با تأکید بر بُعد زبانی نظریهای است که بهدلیل وجود رابطه ثابت بین واژهها و جهانی که آنها بازنمایی میکنند، از آن طرفداری مینماید. بازنماییگرایی در ابزارهای معنایی (مانند اصطلاحنامهها، سرعنوانهای موضوعی و ردهبندیها) که در این مطالعه از کلیه فرایندهای صورتگرفته بر روی آنها با عنوان کنش بازیابی اطلاعات یاد شده، بهاشکال مختلف قابل نقد است.