بررسی میزان مهارت های بالینی دانشجویان پرستاری در بخش های مراقبت ویژه: یک مطالعه مقطعی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری سلامت جامعه، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
2 دانشجوی کارشناسی پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
3 کارشناس فوریت های پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران.
4 عضو هیات علمی، مرکز تحقیقات مراقبت پرستاری در بیماری های مزمن، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
5 دانشجوی کارشناسی پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی آبادان، آبادان، ایران
6 کارشناس فوریت های پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
7 عضو هیات علمی، گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22118/edc.2023.356921.2146چکیده
مقدمه: پرستاران شاغل در بخشهای مراقبتهای ویژه، تصمیمگیری در شرایط بحرانی را بر عهده دارند. لذا این مطالعه با هدف تعیین میزان مهارتهای بالینی دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در بخشهای مراقبت ویژه در سال 1400-1399 انجام شد.روش: این مطالعهی توصیفی-تحلیلی از نوع مقطعی، 113 دانشجوی پرستاری ترم 6، 7 و 8 دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در سال تحصیلی 1400-1399 را مورد بررسی قرار داد. این دانشجویان با روش سرشماری انتخاب شده و در مطالعه شرکت کردند. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامهای مشتمل بر 2 بخش بود. بخش اول شامل اطلاعات دموگرافیک دانشجویان و بخش دوم شامل چکلیستی 3 قسمتی مربوط به مهارتهای بالینی در بخشهای آی سیو، سیسییو و همودیالیز بود. جهت آنالیز دادهها، از نرم افزار SPSS نسخهی 22 و آزمونهای آمار توصیفی و تحلیلی، استفاده شد.یافته ها: میانگین کل مهارتهای بالینی در بخش مراقبتهای ویژه11.05±60.15 بود که نشانگر این است که مهارتهای کلی دانشجویان در بخش مراقبت ویژه در سطح مطلوب قرار دارد. بیشترین میانگین نمره مربوط به بخش آیسیو(5.60 ±21.57) و کمترین میانگین(4.00± 18.08) مربوط به بخش همودیالیز بود. همچنین، مهارت کار با دستگاه ونتیلاتور، مراقبتهای پس از شوک دادن و ستبندی دستگاه همودیالیز، نامطلوبترین مهارتهای دانشجویان به ترتیب در بخشهای آیسیو، سیسییو و همودیالیز بود.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که مسئولین مربوطه باید برنامهریزیهای لازم در جهت ارتقای مهارتهای بالینی دانشجویان پرستاری به خصوص در بخش مراقبتهای ویژه که از حساسیت خاصی برخوردار است را انجام دهند. همچنین، جهت ارتقای مهارتهایی که امکان دسترسی و انجام آنها برای دانشجویان در مراکز بالینی کمتر است، میتوان از روشهایی مانند ایجاد فضای پراتیک و امکان کار بر روی مولاژ و آموزشهای مجازی مانند روشهای مبتنی بر وب و شبیه سازی استفاده کرد.