طراحی مدلی برای ارزیابی وبگاههای دانشگاههای ایران به کمک روش ویکور فازی
نویسندگان
1 دانشکده مدیریت و اقتصاد؛ دانشگاه تربیت مدرّس؛ تهران، ایران؛
2 دانشکده مهندسی فناوری اطلاعات؛ دانشگاه تربیت مدرّس؛ تهران، ایران؛
doi
10.52547/jipm.36.4.971چکیده
وبگاههای دانشگاهی از مهمترین معیارهای وبسنجی دانشگاهها در سطح جهانی هستند. در این مقاله مدلی بر پایه تصمیمگیری چندمعیاره برای اندازهگیری شاخصهای ارزیابی وبگاه دانشگاه معرفی شده است. مدل پیشنهادی دارای شش بُعد اصلی شامل «کاربردپذیری»، «محتوا»، «عملکرد»، «خدمات دانشجویان»، «کارایی» و «قابلیت اطمینان» به همراه چهارده سنجه شامل «قابلیت فهم»، «پوشش»، »صحت»، «وضوح»، «هویت دانشگاه»، «اطلاعات آموزشی»، «ناوشپذیری»، «دانشجومحوری»، «کنترل»، «پشتیبانی مبتنی بر وب دانشجویان»، «نگهداری»، «دسترسپذیری»، «سرعت»، و «وقوع خطا در پیوند» است. در گام بعد، بهدلیل ابهام ذاتی موجود در مفاهیم این شاخصها از ترکیب روش مجموعههای فازی همراه با روش رتبهبندی «ویکور» برای وزندهی و رتبهبندی شاخصها و سنجهها استفاده شده است. در روش «ویکور» سعی بر این است که نزدیکترین جواب به گزینه ایدهآل انتخاب شود. در نهایت، مدل ارزیابی دقیقی برای سنجش کیفیت وبگاههای دانشگاهی تدوین شده و سپس، نتایج حاصل از آن با اعمال مدل پیشنهادی بر وبگاه ۱۰ دانشگاه برتر ایران بررسی شده است. با توجه به این نتایج از میان تمامی شاخصها، شاخص «صحت» بیشترین اهمیت و شاخص «وقوع خطا در پیوند» کمترین اهمیت را داراست. همچنین، این نتایج نشان میدهد که بین روشهای «ویکور فازی»، روش «وبسنجی» و روش «شاخص ارزیابی وب» همبستگی معناداری وجود ندارد. نتایج حاصل از این پژوهش به طراحان وبگاههای دانشگاهی کمک میکند تا از ضعفهای طراحی خودآگاهی یافته و به کمک آن به تقویت وبگاههای دانشگاهی بپردازند.