ادراک دانشجویان مقاطع مختلف آموزشی پزشکی عمومی از محیط آموزشی: دانشگاه علوم پزشکی قزوین
نویسندگان
1 عضو هیات علمی، گروه انگل شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین. قزوین، ایران
2 پزشک عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
3 عضو هیات علمی، گروه بیماریهای عفونی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
4 عضو هیات علمی، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
5 دکترای مدیریت آموزشی، دانشکده بهداشت و پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
doi
10.22118/edc.2022.324708.2001چکیده
مقدمه: آموزش بالینی نقش عمده ای در شکل دهی توانمندی های حرفه ای فراگیران دارد. برای دستیابی به آموزش بالینی مطلوب، لازم است ارزیابی و پایش مستمر صورت پذیرد. در این پژوهش دیدگاه دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوین در رابطه با جو آموزشی دانشکده پزشکی در سال 1398-1399 مورد ارزیابی قرار گرفت. روش کار: پژوهش حاضر از نوع اپیدمیولوژیک توصیفی می باشد و دانشجویان رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوین در 4 مقطع تحصیلی علوم پایه، مقطع فیزیوپاتولوژی، کارورزی و کارآموزی در این نظرسنجی شرکت داشتند. ابزار مورد استفاده ، پرسشنامه DREEM حاوی 50 سوال با مجموع نمره 200 و امتیازدهی سوالات بر اساس مقیاس پنج گزینهای لیکرت بود. داده ها در نرمافزار SPSS نسخه 25 با استفاده از آزمون تی و آنوا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند. نتایج: میانگین نمره فضای آموزشی 168 دانشجوی مورد بررسی 68/22±02/96 بوده است که در وضعیت نسبتامطلوب قرار داشت. اختلاف معناداری در نمره فضای کلی و نمره زیرمجموعه های حاکم بر محیط های آموزش بر حسب جنسیت مشاهده نگردید (P>0.05). اما میانگین نمره ادراک فراگیران مقطع فیزیوپاتولوژی، در حیطههای ادراک دانشجو از محیط یادگیری (p=0.001)، اساتید (p=0.002)، ادراک دانشجو از توانایی علمی خود (p=0.015) و جو آموزشی (p=0.005)، از فراگیران سایر مقاطع بالاتر بوده است، کمترین نمرهی جو آموزشی متعلق به مقطع کارورزی است (محیط یادگیری، اساتید و موقعیت اجتماعی). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که جو آموزشی در دانشگاه علوم پزشکی قزوین در وضعیت نسبتامطلوب قرار دارد و به ویژه دانشجویان در مرحله بالینی درک مناسبی از محیط یادگیری و اساتید ندارند که نیازمند بررسی بیشتر می باشد.