اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (اکت) بر بهزیستی روان شناختی و تاب آوری زنان دیابتی نوع2
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه آازاد اسلامی واحد خمین، خمین، ایران.
2 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمین، خمین، ایران. (نویسنده مسئول).
3 کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی و احد خمین.
doi
10.22038/mjms.2020.18950چکیده
مقدمه: دیابت یکی از بیماری های مزمن و شایع دوران معاصر است. با توجه به عوارض جسمانی این بیماری می تواند تأثیرات عمیق روانی بر جای بگذارد بنابراین لزوم توجه به عوامل تأثیرگذار و مؤثر بر سلامتی می تواند در بالا بردن سلامت روان بیماران دیابتی مؤثر باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (اکت) بر بهزیستی روان شناختی و تاب آوری زنان دیابتی نوع2 صورت پذیرفت. روش کار: این پژوهش با استفاده از طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. تعداد 30 نفر از بیماران زن مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به بیمارستان های شهرستان الیگودرز در شش ماهه اول 1397 که حاثز ملاک های پژوهش بودند، انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. برای گروه آزمایش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در 10 جلسه یک ساعته اجرا شد. هر دو گروه، پیش و پس از درمان، مقیاس بهزیستی روان شناختی ریف (1989) و تاب آوری کانر و دیویدسون (2003) را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: یافته های پژوهش نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان بهزیستی روان شناختی و تاب آوری بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 موثر است. نتیجه گیری: با توجه به یافته های به دست آمده پیشنهاد می شود به منظور بهبود کیفیت زندگی و سلامت روانی دیابت نوع 2 از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد استفاده شود.