ارائه مدل بکارگیری منتورینگ (توسعه مهارتهای ارتباطی، آموزشی و...) در توسعه فردی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

2 عضو هیئت علمی، گروه مدیریت، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

3 عضو هیئت علمی، گروه مدیریت، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

doi
10.22118/edc.2022.376239.2226
چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل بکارگیری منتورینگ (توسعه مهارتهای ارتباطی، آموزشی و...) در توسعه فردی انجام شد. روش کار: جامعۀ آماری در بخش کیفی پژوهش، شامل خبرگان شهرداری تهران بود که برای تعیین نمونه‌ها از روش نمونه‌گیری غیر تصادفی هدفمند استفاده شده و20 نفر با استفاده از اصل اشباع به عنوان حجم نمونه، در نظر گرفته شد. در بخش کمی جامعۀ آماری، شامل تمام مدیران اجرایی شهرداری تهران مورد استفاده قرار گرفته که برای تعیین حجم نمونه بخش کمی از فرمول کوکران استفاده شده و تعداد 225 نفر به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. روش تحلیل داده‌ها در بخش کیفی کدگذاری نظری برگرفته از روش نظریه‌پردازی داده بنیاد بود. در بخش کمّی با توجه به سؤال‌های پژوهش از روش‌های آمار توصیفی و استنباطی (آزمون‌هایی نظیر همبستگی پیرسون، تحلیل عاملی تأییدی) با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS-v21، Smart Pls-v2 و Lisrel-v8 بهره گرفته شد. نتایج: نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که ازمیان 84 شاخص (گویه) موجود، 15 مؤلفه ‌ی اصلی قابل شناسایی است. مؤلفه‌های توسعه مهارت‌های ذاتی، توسعه مهارت‌های فنی، توسعه مهارت‌های ارتباطی، توسعه مهارت‌های محیطی، به عنوان مؤلفه‌های بکارگیری منتورینگ درتوسعه فردی شناسایی شدند و مؤلفه‌های عملکرد نوآورانه، مزیت رقابتی پایدار و کیفیت آموزشی به عنوان عوامل مؤثر بر بکارگیری منتورینگ درتوسعه فردی مورد شناسایی و معرفی قرار گرفتند. نتیجه گیری: عوامل مدیریتی، فناورانه و آموزشی به عنوان راهبردها، عوامل محیطی، دموکراتیزه و آموزشی، به عنوان تسهیلگرها و عوامل فناورانه و آموزشی، به عنوان موانع موجود شناسایی شدند. در نهایت مدلی ارائه شد که از برازش مطلوبی برخوردار بود.