بررسی عوامل موثر بر توسعه آموزش مدیران در دانشگاه علوم پزشکی ایران به منظور ارائه مدل
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی، گروه علوم تربیتی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
2 عضو هیئت علمی، گروه علوم تربیتی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
doi
10.22118/edc.2021.305462.1888چکیده
مقدمه: مقاله حاضر با هدف عوامل موثر بر توسعه آموزش مدیران در دانشگاه علوم پزشکی ایران به منظور ارائه مدل انجام شد. روش کار: روش تحقیق به لحاظ هدف، توسعه ای و از نظر نوع داده ها جزء تحقیقات آمیخته اکتشافی متوالی و به روش داده بنیاد انجام شد و از حیث روش، توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری در بخش کیفی شامل تعدادی از خبرگان و در بخش کمی شامل کلیه مدیران زن و مرد دانشگاه علوم پزشکی ایران شامل 301 نفر بود، که در بخش کیفی 12 نفر به روش گلوله برفی و در بخش کمی تعداد 169 نفر طبق جدول کرجسی و مورگان به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. نتایج: نتایج نشان داد که مدل توسعه آموزش مدیران در دانشگاه علوم پزشکی ایران دارای ابعاد و مولفه هایی شامل عوامل راهبردی (آینده نگری، واقعیت گرایی، شناخت محیط)، -فرهنگ یادگیری (شامل: آموزش مستمر، شوق یادگیری، آرمان مشترک)، حمایت و پشتیبانی (شامل: توانایی مدیران، رفع نیازها، فراهم آوردن امکانات، بهبود ارتباطات سازمانی)،عوامل ساختاری-انگیزشی (شامل: عوامل شخصیتی، ساختاری و عوامل انگیزشی 5-عوامل بهسازی آموزشی شامل: مهارت افزایی، توسعه مدیریت مشارکتی، نظارت و ارزیابی و بهبود جو سازمانی)، عوامل توسعه گرایی (شامل: بهبود رشد اخلاقی، بهبود عملکرد سازمانی، بهبود توان تصمیم گیری و بالندگی) است. نتیجه گیری: با توجه به جذر شاخص ریشه میانگین مجذور ماندهها (SRMR) مربوط به عوامل فوق که به ترتیب برابر با 071/0، 058/0، 058/0، 077/0، 071/0 و 067/0 است میتوان نتیجه گرفت خطای مدل زیاد نیست و مدل حاصل دارای ساختار مناسبی است.