ارائه و ارزیابی یک مدل تجربی برای بادبردگی نازل های باد بزنی در تونل باد به کمک پردازش تصویر
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 دانشگاه تبریز
3 دانشگاه تبریز
4 دانشگاه تبریز
doi
10.22067/jam.v4i2.20549چکیده
سالانه، میلیونها لیتر محلول سم، برای مبارزه با آفات و بیماریهای گیاهی در مزارع استفاده میشود. استفادهی گسترده از سموم شیمیایی، خطرات زیست محیطی زیادی را ایجاد میکند. بادبردگی ذرات یکی از مهمترین معضلات در سمپاشی است، که باعث آلودگی زمینهای اطراف مزرعه، انسانها و سایر جانداران میشود. مدیریت اندازهی ذره، عامل اصلی در کنترل بادبردگی است. در این تحقیق عوامل موثر در اندازهی قطرات ( قطرمیانهی حجمی) نشسته در نواحی غیر هدف با استفاده از روشهای آماری مورد مطالعه قرار گرفت. اثرات نوع نازل (نازل بادبزنی با سطح مقطع خروجی متفاوت)، فشار سمپاشی، ارتفاع بوم سمپاشی و سرعت باد به عنوان فاکتورهای موثر در بادبردگی، روی اندازهی ذرات مورد بررسی قرار گرفتند. یک تونل باد افقی، با ابعاد 0/47 متر عرض، 0/75 ارتفاع و 5/5 متر طول برای انجام آزمایشها طراحی و ساخته شد. آزمایشها به صورت فاکتوریل اسپلیتپلات در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با دو تکرار انجام شد. اندازهگیری قطرات در ترکیبهای تیماری با نازل بادبزنی در سه سطح مقطع خروجی (11003- 0/87 میلیمتر مربع، 11004- 1/18 میلیمتر مربع و 11006- 1/8 میلیمتر مربع)، فشار پاشش (150، 275 و 400 کیلوپاسکال)، سرعت باد (1، 2 و 3 متر بر ثانیه) و ارتفاع پاشش بوم (0/35، 0/55 و 0/75 متر) انجام شد. کاغذهای حساس به آب در فواصل 0/8، 1/6 و 2/4 متری از انتهای پاشش نازل برای آشکارسازی اندازهی قطرات استفاده شدند. در این تحقیق فاکتورهای فشار، سرعت باد و ارتفاع بر اندازهی قطره در فاصلهی مورد نظر اثر افزایشی داشتند. ولی اثر نازل کاهشی بود. با توجه به ضرایب مدل رگرسیونی اثر سرعت باد قابل ملاحظه بود.