تبیین عدالت آموزشی در دانشگاه های علوم پزشکی: یک مطالعه گراندد تئوری
نویسندگان
1 عضو هیات علمی، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
2 عضو هیات علمی، گروه علوم تربیتی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
3 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه علوم تربیتی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
4 عضو هیات علمی، گروه علوم تربیتی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
5 دکتری تخصصی، گروه علوم تربیتی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
doi
10.22118/edc.2022.343386.2090چکیده
هدف: این مطالعه با هدف تبیین الگوی عدالت آموزشی در دانشگاه های علوم پزشکی با استفاده از مطالعه گراندد تئوری انجام شد.روش کار: پژوهش حاضر مطالعه گراندد تئوری است که در سال 1399 – 1400 انجام شد. مشارکت کنندگان 17 نفر از اعضای هیات علمی و دانشجویان در مقطع تحصیلات تکمیلی دانشگاه های علوم پزشکی بودند و نمونه گیری به صورت مبتنی بر هدف و تا رسیدن به اشباع داده ها انجام گرفت. گردآوری داده ها با روش مصاحبه بود. تمام مصاحبه ها ضبط، دست نویس و سپس خط به خط تحلیل شد. کدهای استخراج شده و تحلیل داده ها با روش استراس و کوربین 1998 انجام شد.مشارکت کنندگان تحقیق شامل 8 مرد و 9 زن بودند.نتایج: عدالت آموزشی بین دانشجویان در دانشگاه های علوم پزشکی شامل 4 طبقه اصلی عدالت در ایجاد فرصت های آموزشی، ارزشیابی استاندارد و صحیح ، آموزش پاسخگو و تبعیض بود. در مجموع از 4 طبقه فوق تعداد 11 زیرطبقه استخراج گردید. عدالت در ایجاد فرصت های آموزشی به عنوان مفهوم مرکزی شناسایی شد.شناسایی با چگونگی مواجهه دانشگاه های علوم پزشکی با مقوله عدالت آموزشی می تواند در توزیع عدالت آموزشی بین دانشجویان در دانشگاه های مختلف موثر بوده و در نتیجه زمینه را برای بروز استعدادها و توانایی های دانشجویان در سطح کلان فراهم نماید.نتیجه گیری: نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد عدالت آموزشی در دانشگاه های علوم پزشکی شامل عدالت در ایجاد فرصت های آموزشی، ارزشیابی صحیح و استاندارد، آموزش پاسخگو و تبعیض می باشد.