تأثیر درمان ذهن آگاهی مثبت محور و درمان شناختی رفتاری بر نشخوارفکری و بهزیستی روان شناختی دانشجویان افسرده دانشکده توانبخشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای روا نشناسی، گروه روان‌شناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران

2 عضو هیات علمی ، گروه روان شناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران

3 عضو هیات علمی، گروه علوم پایه، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران

doi
10.22118/edc.2022.329374.2020
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان ذهن آگاهی مثبت محور و درمان شناختی رفتاری بر نشخوار فکری و بهزیستی روان‌شناختی دانشجویان افسرده دانشکده توانبخشی دانشگاه جندی شاپور بود. روش کار: طرح نیمه­آزمایشی از نوع پیش­آزمون – پس­آزمون و پیگیری و طی یک کارآزمایی کنترل شده تصادفی سه گروهی (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) بود. از میان جامعه آماری کلیه‌ دانشجویان مقطع کارشناسی دانشکده توانبخشی دانشگاه جندی‌شاپور شهراهواز  (1400-1399)، 30 نفر از دانشجویان افسرده به شیوه نمونه­گیری در دسترس انتخاب و  به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش طی 12 جلسه گروهی (تحت برنامه درمان ذهن آگاهی مثبت محور n=10 و تحت برنامه درمان شناختی رفتاری) قرار گرفتند. پرسشنامه نشخوار فکری (RRS) ، نولن- هوکسما و مارلو ( 1991) و بهزیستی روانشناختی ریف (2008) در مورد آنها اجرا شد. نتایج: نتایج روش آماری تحلیل واریانس مکرر نشان داد که هر دو گروه درمانی تاثیر معناداری بر بهبودی نشخوار فکری و بهزیستی روان­شناختی  داشته اند (01/0>p). نتیجه گیری: درمان ذهن آگاهی مثبت محور و شناختی رفتاری روش مؤثری برای کاهش نشخوار فکری و افزایش بهزیستی روان­شناختی در درمان افراد مبتلا به افسردگی است.