تأثیر درمان ذهن آگاهی مثبت محور و درمان شناختی رفتاری بر نشخوارفکری و بهزیستی روان شناختی دانشجویان افسرده دانشکده توانبخشی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای روا نشناسی، گروه روانشناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران
2 عضو هیات علمی ، گروه روان شناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران
3 عضو هیات علمی، گروه علوم پایه، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران
doi
10.22118/edc.2022.329374.2020چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان ذهن آگاهی مثبت محور و درمان شناختی رفتاری بر نشخوار فکری و بهزیستی روانشناختی دانشجویان افسرده دانشکده توانبخشی دانشگاه جندی شاپور بود. روش کار: طرح نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون – پسآزمون و پیگیری و طی یک کارآزمایی کنترل شده تصادفی سه گروهی (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) بود. از میان جامعه آماری کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی دانشکده توانبخشی دانشگاه جندیشاپور شهراهواز (1400-1399)، 30 نفر از دانشجویان افسرده به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش طی 12 جلسه گروهی (تحت برنامه درمان ذهن آگاهی مثبت محور n=10 و تحت برنامه درمان شناختی رفتاری) قرار گرفتند. پرسشنامه نشخوار فکری (RRS) ، نولن- هوکسما و مارلو ( 1991) و بهزیستی روانشناختی ریف (2008) در مورد آنها اجرا شد. نتایج: نتایج روش آماری تحلیل واریانس مکرر نشان داد که هر دو گروه درمانی تاثیر معناداری بر بهبودی نشخوار فکری و بهزیستی روانشناختی داشته اند (01/0>p). نتیجه گیری: درمان ذهن آگاهی مثبت محور و شناختی رفتاری روش مؤثری برای کاهش نشخوار فکری و افزایش بهزیستی روانشناختی در درمان افراد مبتلا به افسردگی است.