آموزش مجازی در جهت ارتقا کیفیت یادگیری دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی استان تهران
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده مدیریت، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 عضو هیئت علمی ، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی،رودهن،
3 عضو هیئت علمی ، گروه بازاریابی، دانشکده مدیریت، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده مدیریت، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
5 عضو هیئت علمی ، پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی، تهران، ایرا ن
doi
10.22118/edc.2022.317810.1955چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی آموزش مجازی جهت ارتقای کیفیت یادگیری دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی بود.روش کار: پژوهش حاضر برمبنای هدف از نوع کاربردی- بنیادی و بر مبنای نوع دادههای گردآوری شده از نوع طرحهای آمیخته است. جامعهی آماری در بخش کیفی شامل کلیهی صاحب نظران و خبرگان مطلع و مسلط به موضوع پژوهش در حیطه ی آموزش عالی. برای تعیین نمونهها و تعیین خبرگان از روش نمونهگیری غیرتصادفی هدفمند استفاده شد جامعه آماری در بخش کمی شامل دانشجویان دانشگاههای آزاد اسلامی استان تهران می باشد. برای تعیین نمونه از روش نمونه گیری تصادفی خوشهای مرحلهای استفاده شد و حجم نمونه با استفاده از روش معادلات ساختاری تعیین شد. برای گردآوری داده ها از دو روش اسنادی و میدانی (مصاحبههای اکتشافی و پرسشنامه محقق ساخته). روایی و پایایی ابزارها مورد سنجش و تایید قرار گرفت. روش تحلیل دادهها در بخش کیفی کدگذاری نظری برگرفته از روش نظریهپردازی داده بنیاد بود. در بخش کمّی، تجزیه و تحلیل دادهها در دو بخش آمار توصیفی و استنباطی (مدلسازی معادلات ساختاری انجام شد.نتایج: نتایج حاصل از تحلیل عاملی نشان میدهد که از میان شاخص های (گویه) موجود، 9 بعد اصلی در قالب پدیده محوری، شرایط علی و شرایط تاثیر پذیر قابل شناسایی است. بر اساس پیشینه این ابعاد، شامل قصد استفاده، سودمندی، کارایی و اثربخشی، نقش اساتید و دانشجویان، زیرساختهای لازم، فرهنگ آموزش مجازی، قصد تداوم استفاده، سهولت آموزش و یادگیری و کاهش هزینههای آموزشی بودند.نتیجه گیری: نتایج نشان داد که مدل مفهومی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است.