الگوی مناسب حکمرانی مشارکتی در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در مدیریت بحران شیوع بیماری های نوظهور
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی، گروه مدیریت، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.
2 عضو هیئت علمی ، گروه مدیریت، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
3 عضو هیئت علمی، گروه علم، اطلاعات و دانش شناسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
4 دانشجوی دکتری گروه مدیریت دولتی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
5 عضو هیئت علمی ، گروه مدیریت، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
doi
10.22118/edc.2021.301884.1869چکیده
هدف اصلی تحقیق حاضر ارئه الگوی مناسب حکمرانی مشارکتی در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور در مدیریت بحران شیوع بیماری های نوظهور است. این تحقیق یک تحقیق ترکیبی(کیفی –کمی) می باشد. جامعه آماری در بخش کیفی شامل خبرگان که متشکل از اساتید دانشگاهی و مدیران و کارشناسان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور می باشند. با توجه به روش نمونه گیری گلوله برفی تعداد 14 نفر در بخش کیفی تحقیق به عنوان نمونه حضور داشتند. در بخش کمّی نیز 140 نفر از مدیران و کارشناسان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور حضور داشته اند. ابزار گردآوری داده های تحقیق در بخش کیفی مصاحبه های نیمه ساختار یافته و در بخش کمّی نیز پرسشنامه محقق ساخته است. برای تجزیه و تحلیل داده ها در بخش کیفی از تکنیک دلفی و در بخش کمّی نیز از تکنیک معادلات ساختاری استفاده شده است. نتایج نشان داد در مجموع 60 شاخص در قالب 10 عامل به عنوان عوامل تأثیرگذار بر حکمرانی مشارکتی در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور در مدیریت بحران شیوع بیماری های نوظهور شناسایی شدند. این 10 عامل عبارتند از؛ تعامل راهبردی، اعتماد سازی، مهارت ها، قوانین و آئین نامه ها، پایداری چرخه مشارکت، پاسخگویی، بازیگران ائتلاف، دوراندیشی راهبردی، مدیریت مشارکت و تفکر راهبردی کارآفرینانه.
