ارزیابی دوره های آموزش الکترونیک برپایه عناصر طراحی آموزشی ادی (ADDIE) در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، رشته برنامه ریزی درسی ،گروه علوم تربیتی .دانشگاه پیام نور، اصفهان، ایران
2 عضو هیات علمی ، گروه علوم تربیتی و روانشناسی ، دانشگاه پیام نور ،تهران ، ایران
doi
10.22118/edc.2021.312045.1915چکیده
پژوهش حاضر با هدف ارزیابی دوره های آموزش الکترونیک بر پایه عناصر طراحی آموزشیAddie در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شد. روش پژوهش، توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهر اصفهان در نیمسال اول تحصیلی 1398-1399 تشکیل دادند. حجم نمونه با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای، تعداد222 نفر از دانشجویان دانشکده پزشکی و دندانپزشکی انتخاب گردید. ابزار اندازه گیری، پرسشنامه محقق ساخته 30 سؤالی با ضریب آلفای کرونباخ 7/84 بود. جهت تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS23 در سطح آمار توصیفی از میانگین وانحراف معیار و در سطح آمار استنباطی از آزمون های t تک نمونه ای و t وابسته استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که میزان مطلوبیت دوره های آموزش الکترونیک (ترکیبی غیر همزمان) برپایه عناصر طراحی آموزشیAddie در ابعاد تحلیل، طراحی، توسعه، اجرا و ارزشیابی با سطح معناداری (05/0>p) بیشتر از سطح متوسط ارزیابی گردید و این میزان مطلوبیت در جلسات آموزشی الکترونیکی و حضوری تفاوت معناداری را نشان داد. میزان مطلوبیت جلسات حضوری و الکترونیکی در ابعاد تحلیل، توسعه و اجرا به صورت یکسان اما در ابعاد طراحی و ارزشیابی مطلوبیت جلسات حضوری از جلسات الکترونیکی فراتر بیان شده است. بنابراین می توان گفت که اثربخشی انواع آموزش الکترونیکی به ویژه آموزش ترکیبی غیر همزمان تا حد زیادی به انتخاب الگوی مناسب و کیفیت طراحی عناصر طراحی آموزشی بستگی دارد که درحد مطلوب مورد توجه قرار بگیرد.