اثر درمان راهبردهای تنظیم هیجان بر تحریک ‌پذیری و خود کنترلی در زنان مبتلا به چاقی

نویسندگان

1 گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم پایه، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.

doi
10.22038/mjms.2019.17409
چکیده

مقدمه: چاقیو اضافه‌وزنبه‌عنوان اختلالی مزمن و بسیار شایع که بطور مستقیم و غیرمستقیم با بیماری­های متعدد همراه است، یکی از زمینه‌های مهم مطالعاتی در روانشناسی سلامتمحسوب می‌شود. هدف پژوهش حاضر، اثربخشی راهبردهای تنظیم هیجان بر تحریک ‌پذیری و  خود کنترلی در زنان مبتلا به چاقی بود.روش کار: این پژوهش از نوع مطالعات نیمه آزمایشی (پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل) بود. جامعه آماری این پژوهش متشکل از تمامی دختران مراجعه کننده به کلینیک­های تغذیه سطح شهر مشهد می باشند. نمونه پژوهش را 30 نفر از دختران مراجعه کننده به یکی از کلینیک­های تغذیه شهر مشهد که دارای شاخص توده بدنی بالا، که با حضور در محل کلینیک به روش نمونه گیری در دسترس و با رضایت خود، انتخاب شدند. در این مرحله پرسشنامه تحریک پذیری و خودکنترلی به عنوان پیش آزمون بر روی آزمودنی ها اجرا شد. سپس گروه آزمایشی ؛ مداخله درمان راهبردهای تنظیم هیجان را دریافت کردند. بعد از اتمام جلسات درمانی مجددا ابزار پژوهش به عنوان پس آزمون گرفته شد. برای تحلیل داده­ها از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده گردید.نتایج: نتایج تحلیل کوواریانس درمان راهبردهای تنظیم هیجان بر تحریک ‌پذیری و  خود کنترلی در افراد مبتلا به چاقی حاکی از تفاوت معنادار گروه آزمایش در مقیاس­های خودکنترلی و تحریک پذیری بود (05/0P< ).نتیجه گیری: نتایج پژوهش، اثربخشی درمان راهبردهای تنظیم هیجان بر تحریک ‌پذیری و  خود کنترلی در افراد با شاخص توده‌ی بدنی بالارا نشان داد.