اثربخشی درمان شناختی-رفتاری و روایتدرمانی بر بهبود آشفتگیهای مرتبط با مرگ و سرسختی روانشناختی در بیماران زن مبتلا به سرطان پستان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات کرمانشاه
2 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی خانواده، دانشگاه علم و فرهنگ
3 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه شاهد
4 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد تهران شمال
5 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاداسلامی واحد تهران شمال
doi
10.22038/mjms.2019.17677چکیده
چکیدهمقدمه: سرطان میتواند مشکلات روانشناختی زیادی برای بیماران به وجود بیاورد و ضروری است روهای مؤثری برای کمک به آنها یافت شود. ازاینرو این پژوهش باهدف مقایسه اثربخشی درمان شناختی-رفتاری و روایتدرمانی در بهبود آشفتگیهای مرتبط با مرگ و سرسختی روانشناختی در بیماران زن مبتلابه سرطان پستان انجام شد.مواد و روشها: طرح پژوهش از نوع نیمهآزمایشی و بهصورت پیشآزمون- پسآزمون با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان دارای سرطان پستان و مراجعهکننده به بیمارستانهای شهر تهران در سال 1398 بودند. نمونه شامل 45 نفر از بیماران بود که بهصورت نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در سه گروه شناختی-رفتاری، روایتدرمانی و گروه کنترل جایگزین شدند. از مقیاس اضطراب مرگ، افسردگی مرگ و بررسی دیدگاههای شخصی برای جمعآوری دادهها استفاده شد. دادهها از طریق مانکوا و آزمون تعقیبی بونفرونی و نرمافزار SPSS-22 مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند.یافتهها: نتایج نشان داد که بین گروه شناختی-رفتاری و روایتدرمانی با گروه کنترل در مرحله پسآزمون اضطراب مرگ (44/15 F= و 05/0 p <) افسردگی مرگ (79/21 F= و 05/0 p <) و سرسختی روانشناختی (63/4 F= و 05/0 p <) تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد که بین گروه شناختی-رفتاری و روایتدرمانی در اضطراب و افسردگی مرگ تفاوت معناداری وجود دارد (05/0 p <) و روایتدرمانی اثربخشی بیشتری دارد؛ اما در سرسختی روانشناختی بین آنها تفاوت معناداری وجود ندارد (05/0 p>).نتیجهگیری: با توجه به یافتههای این پژوهش، درمان شناختی-رفتاری و روایتدرمانی میتوانند بهعنوان یک روش مؤثر در بهبود آشفتگیهای مرتبط با مرگ و سرسختی روانشناختی بیماران مبتلابه سرطان پستان به کار گرفته شوند و در این زمینه روایتدرمانی میتواند کارآمدتر باشد.