طراحی و تدوین مدلی ساختاری برای مدیریت درگیری آموزشی دانشجویان (کاربرد تحلیل مسیر)

نویسندگان

1 عضو هیات علمی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.22118/edc.2021.288649.1816
چکیده

پژوهش حاضر با هدف طراحی و تدوین مدلی ساختاری برای مدیریت درگیری آموزشی دانشجویان انجام شد. شرکت‌کنندگان شامل 382 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی همدان در سال تحصیلی 1400-1399 بودند که با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. به منظور اندازه‌گیری متغیرهای پژوهش، از پرسشنامه‌های آستانه تحمل آموزشی، مدیریت درگیری تحصیلی و باورهای مثبت آموزشی استفاده شد. برای ارزیابی مدل پیشنهادی از نرم‌افزار آموس و روش تحلیل مسیر استفاده شد. یافته‌‌ها نشان داد که، با توجه به مقادیر شاخص‌های بدست آمده، داده‌ها با مدل تحقیق برازش دارد؛ متغیر آستانه تحمل آموزشی قادر است درگیری شناختی، درگیری رفتاری و درگیری عاطفی را به صورت مثبت و معنادار پیش‌بینی ‌کند؛ همچنین یافته‌ها نشان داد که متغیر باورهای مثبت آموزشی به طور مثبت و غیر مستقیم رابطه بین آستانه تحمل آموزشی و مدیریت درگیری تحصیلی را میانجی‌گری می‌کند. بنابراین و با توجه به نتایج این مطالعه افزایش میزان آستانه تحمل آموزشی و باورهای مثبت تحصیلی در دانشجویان باعث ارتقای سطح درگیری رفتاری، درگیری شناختی و درگیری عاطفی آن‌ها می‌شود و زمینه را برای مدیریت بهینه و مطلوب درگیری تحصیلی فراهم می‌کند.