فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تابعیت زن موضوعی است که در طول ادوار مختلف قانونگذاری، دست خوش تحولات بسیاری شده به‌طوری‌که از اعمال سیستم وحدت تابعیت که در آن تابعیت زن همان تابعیت شوهر دانسته می‌شود به سیستم استقلال تابعیت رسیده است که در این نظام، ازدواج هیچ تأثیری بر تابعیت زنان نداشته و زنان از این اختیار برخوردارند که تابعیت همسر خود را پذیرفته و یا کماکان تابعیت اصلی خود را حفظ نمایند. با نگاهی به نظام‌های حقوقی ایران و انگلستان می‌توان به این نتیجه دست‌یافت که برخلاف نظام اخیر، ایران همچنان پیرو نظریه وحدت تابعیت بوده و تنها در مواردی از استقلال نسبی تابعیت پیروی می‌نماید؛ درحالی‌که در انگلستان به‌عنوان نماینده بزرگی از سیستم حقوقی کامن لا، سال‌هاست که نظریه استقلال تام تابعیت زن پذیرفته شده و در این نظام‌ها ازدواج زنان تبعه با مردان خارجی به طور خودبه‌خود تابعیت هیچ یک از زوجین را تغییر نمی‌دهد. علاوه بر این که در زمینه انتقال تابعیت به فرزند نیز، مادران و پدران به طور یکسان می‌توانند به فرزندان منتقل نمایند. مضافاً این که قانون ایران امکان انتقال تابعیت ایرانی از طریق مادران ایرانی را به رسمیت نشناخته و تنها پدران ایرانی را قادر به این کار می‌داند. به نظر می‌رسد که قانون مدنی کفاف مقتضیات جامعه امروز ایران را نداده و نیازمند تجدیدنظرهای جدی در این زمینه است. مشکلات به وجود آمده در طول سال‌های اخیر، مؤید نیاز به این اصلاحات است.