بررسی اصطلاحات خویشاوندی در لری خرمآباد: رویکردی زیستمحیطی-ردهشناختی
نویسندگان
1 گروه زبانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 گروه زبانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22099/jill.2022.44411.1322چکیده
در پژوهش حاضر، اصطلاحات گونه زبانی لری خرمآباد به لحاظ کاربرد و ساختار مورد بررسی قرار گرفته است. بررسی کاربرد بر پایه صرف زیستمحیطی و بررسی ساختاری بر اساس ردهشناسی صرفی انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش آن است که اصطلاحات خویشاوندی در این گونه زبانی از دیدگاه صرف زیستمحیطی و ردهشناسی صرفی چگونه بازنمایی میشود. این پژوهش تلاشیاست تا به این پرسشها پاسخ دهد که اصطلاحات خویشاوندی در گونة لری خرمآباد از منظر زبانشناسی زیستمحیطی چه ویژگیهایی دارند؟ چگونه میتوان ساخت صرفی این اصطلاحات را از منظر ردهشناسی زبان تبیین کرد و اصطلاحات خویشاوندی دارای ساختهای ملکی، از نظر نوع و میزان کاربرد چگونه توزیع یافتهاند. دادههای این پژوهش، تمامی اصطلاحات خویشاوندی نسبی و سببی هستند. روش گردآوری دادهها به صورت کتابخانهای و میدانی از طریق مصاحبه با گویشوران در دسترس است و روش پژوهش توصیفی-تحلیلی است. یافتهها نشان میدهد که تنوع موجود در کاربرد اصطلاحات خویشاوندی در گونة لری خرمآباد از لحاظ صرف زیستمحیطی عمدتاً برگرفته از عواملی مانند فرهنگ، جغرافیا، جنسیت و عوامل جامعهشناختی محیط از قبیل معیارهای قومی و قبیلهای و سوی خویشاوندی در این زیستبوم است. ساختار این اصطلاحات از لحاظ ردهشناسی صرفی، به ترتیب در طبقة پیوندی و گسسته قرار میگیرد و تصریفی و بساوندی مشاهده نمیشود و همگی منطبق بر صرف چینشی هستند. گفتنی است اصطلاحات دارای ساخت ملکی همگی نشاندهنده استراتژی همنهی هستند و دیگر استراتژهای ملکی اعم از ترکیب و یا همجوشی را نشان نمیدهند.
